Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Fifth To Infinity - Omnipotent Transdimensional Soulfire

Fifth To Infinity - Omnipotent Transdimensional Soulfire

Label : Avantgarde | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Martin : Volgens hun platenmaatschappij was het zowat misdadig dat het debuut van Fifth To Infinity twee jaar op de plank heeft gelegen vanwege contractuele problemen. Op zich wekt dat wel wat nieuwsgierigheid op, maar het feit dat die zelfde platenmaatschappij er niet eens in slaagt om de naam van de drummer, die nota bene in Opeth heeft gespeeld, correct in de bio te vermelden, doet toch wel wat afbreuk aan die claim. Verder spreekt men van een indrukwekkend concept voor de transcendentale teksten. Ook dat maakt eens mens nieuwsgierig. De volstrekt pretentieuze albumtitel doet echter eerder het tegenovergestelde. ‘Omnipotent Transdimensional Soulfire’... ugh.

Het bovenstaande is typerend voor de debuutplaat van de Zweden: er is zeker belofte te ontdekken, maar die wordt nooit echt waargemaakt. Die titel doet al vermoeden waar de muzikale roots van het drietal liggen, want er is maar een band in het universum die al net zo getalenteerd is in het samenrapen van drie nietszeggende, maar indrukwekkend klinkende moeilijke woorden: Dimmu Borgir. Inderdaad, Fifth To Infinity tapt uit het zelfde vaatje, vol tamelijk melodieuze, voornamelijk riff-gedreven blackened metal. De band leunt beduidend minder op orkestrale tapijten, wat hen dan weer iets meer in de richting van Dark Fortress duwt. In tegenstelling tot eerdergenoemde bands blijven de Zweden echter weg bij blastbeats, en blijven alle negen de composities op het debuut in het midtempo-bereik. Bij Fifth To Infinity ligt de nadruk op redelijk rechtlijnige songstructuren en vrij simpele, krachtige hooks. Daarmee komt men zo af en toe behoorlijk dicht in de buurt van Dissection’s ‘Reinkaos’. Tegelijkertijd bevat het album ook progressieve elementen, en moet er zo af en toe gewoon even een dwarse maatsoort tegenaan gegooid worden.

Nu kan dit alles gaan klinken als een bijeengeraapt zootje, maar op een of andere manier werkt het samensmeden van al die muzikale richtingen zowaar op ‘Omnipotent Transdimensional Soulfire’. Het album als geheel werkt echter beduidend minder goed. Het ontbreekt echt niet aan memorabele riffs, de sound is krachtig en het album straalt zeker uit dat deze heren weten wat ze doen, maar het gebrek aan dynamiek en afwisseling draait dit album, dat goed, zo niet heel goed had kunnen zijn, gewoon de nek om. De te gecomprimeerde productie en het ‘aan-uit’ karakter van de pogingen tot dynamiek valt de band nog wel te vergeven, maar 56 minuten in ongeveer het zelfde tempo is echt teveel van het goed. Slechts weinig bands komen daar mee weg, en Fifth To Infinity behoort daar niet toe. Bovendien zijn de songs van de eerste helft van de plaat veelal zo’n 5 BPM te traag om echt lekker te klinken, waardoor de band een lui en ongeïnspireerde indruk achterlaat.

De tweede helft is beduidend beter, maar ‘Omnipotent Transdimensional Soulfire’ lijkt vooral het product van een band die tot zoveel meer in staat zou zijn als men zichzelf een beetje meer zou uitdagen. Met een drummer als Martin Lopez in de gelederen zou er qua songwriting zoveel meer mogelijk moeten zijn! In plaats daarvan lijkt men geïnfecteerd te zijn met het virus dat Secrets Of The Moon jarenlang de das om heeft gedaan; de afzonderlijke songs zijn allemaal sterk, maar het is teveel van hetzelfde om als album goed te werken.

<< vorige volgende >>