Lux Occulta - The Mother And The Enemy

Lux Occulta - The Mother And The Enemy

Label : | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Wilf : Zelden heb ik zo'n schizofreen schijfje muziek in handen gehad. Een duister intro ('Breathe In') wordt gevolgd door een blackened death nummer 'Mother Pandora' met progressieve invloeden. Tot zo ver klipklaar. Luisteren we echter naar track drie, 'Architecture', dan horen we ineens midden in het nummer een kazig stukje Jazz. Nu is daar natuurlijk helemaal niets mis mee. Een beetje experimenteren op z'n tijd is altijd leuk. Het album gaat alleen een heel andere kant op. Op track vijf genaamd 'Yet Another Armageddon' worden we getrakteerd op trip hop gezongen door een geschoolde Jazz-zangeres met een duidelijk Pools accent.

Het volgende nummer 'Gambit' laat een meer industrile kant van de band zien, zij het in een veel lager tempo dan hun eerste drie nummers. 'Midnight Crisis' is dan weer een nummer in de richting van track vijf. Een uitgesproken trip hop nummer dus. Hierna volgt het nummer 'Pied Piper'. Een meer progressief metalnummer wat eerder past in het eerste gedeelte van de plaat. Deze track ontaardt echter weer in een sfeervolle ambiancetrack. 'Missa Solemnis' is een pakkend metalnummer met sterke riffs die zeker blijven hangen. Ook in dit nummer is het progressiegehalte groot. Het album wordt afgesloten met 'Breathe Out' dat het cirkeltje afmaakt en het gevoel van cohesie een beetje terugbrengt. Het is een trip hop nummer met een aantal melodien en teksten die eerder op de CD te horen waren.

Het is heel erg aardig dat de bandleden meerdere stijlen beheersen maar om dat dan ook op n album zetten en dan nota bene gastmuzikanten uitnodigen om die nummers in te kleuren hoeft ook weer niet. Het geeft de schijf een gevoel van onsamenhangendheid. Nu is de samenhang hier en daar wel hoorbaar aanwezig wat het album het plakkertje 'conceptalbum' mee zou kunnen geven. Er zijn immers een aantal elementen die over bijna het gehele album te horen zijn. Toch is de afstand tussen een nummer als 'Yet Another Armageddon' en 'Mother Pandora' gewoon te groot om een link te horen. Ook het accent van de zangeres en de zanger van het recitatieve gedeelte in de 'Pied Piper' zijn een beetje jammer. Muzikaal gezien van hoog niveau maar het album als geheel loopt toch niet echt lekker.

<< vorige volgende >>