Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Secrets Of The Moon - SUN

Secrets Of The Moon - SUN

Label : Lupus Lounge | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Vera : Meer dan drie jaar bleef ‘Seven Bells’ het meest recente wapenfeit van de Duitse innovatieve black metal band Secrets Of The Moon. In die tijd nam de band noodgedwongen afscheid van LSK (bas), want zij pleegde begin 2013 helaas zelfmoord. Een jaar later verdween drummer Thelemnar uit de band. Het nieuwe album ‘SUN’ is dan ook niets meer of minder dan een verwerkingsproces van al die emoties. Bandleider sG (zang, gitaar, keyboards) en gitarist Ar (nu ook producer) staken de koppen bij elkaar en lieten de inspiratie de vrije loop. De vernieuwde band gaat nog een stap verder in grensverleggend musiceren dan anders. Zo kunnen we nog allerminst van black metal spreken, maar van een kunstzinnige uiting waar amper een stijl op te plakken valt. Alle zang is clean, al betekent dit allerminst dat het viertal aan intensiteit ingeboet heeft. Integendeel. ‘SUN’ grijpt naar de keel door zijn wanhoop, verdriet en ten slotte berusting om versterkt uit de strijd te komen.

Ik zou ‘SUN’ vrij toegankelijk willen noemen, al geldt dit allerminst voor de openingstrack ‘No More Colours’ waar zalvende klanken al spoedig in een verkondigende furie veranderen die doet denken aan A Forest Of Stars. Even later zitten we temidden van een experimentele kosmische opgang, die echter leidt naar gestructureerde melodieuze passages, waarbij slepende gitaarsolo’s de leiding nemen. Repetitieve zang schept een beklijvende trance waarvan de rillingen over je rug lopen. ‘Dirty Black’ blijkt overzichtelijk, met smeuïge zang waarvan de intensiteit aan Jan Transit van In The Woods herinnert. De huidige sound van Secrets Of The Moon doet ons trouwens meer dan eens denken aan die ondergewaardeerde band uit Noorwegen. Slepende klanken herbergen echter altijd een stuwkracht, waardoor een geraffineerde strakheid ontstaat. Melancholie viert hoogtij in de relatief kalme songs ‘Man Behind The Sun’ en ‘Hole’ met gastvocalen van Thomas Helm (Empyrium). Het tempo wordt even opgedreven in het vlot rockende ‘Here Lies The Sun’ dat zelfs een rockpunk attitude ambieert (of laten we het gotische toegankelijkheid noemen). ‘I Took The Sky Away’ vangt nederig aan met aarzelende pianoklanken, maar gaat al spoedig in crescendo om uiteindelijk traag en bezwerend uit te monden in repetitieve zang en fascinerende gitaarsolo’s. Wat gitaarwerk betreft heeft de band zich echt overtroffen. Dat komt nog eens in het lang en breed tot uiting in de epische afsluiter ‘Mark Of Cain’ dat heftig hakkende stukken combineert met een ruimtelijk middenstuk om via akoestische gitaren te eindigen in onwerelds mooie, huilende leads. ‘SUN’ is een uitdagend avontuur dat aantoont dat Secrets Of The Moon gelouterd uit deze gitzwarte periode gekomen is. Wars van alle trends en stijlen hebben zij een uniek manifest gecreëerd dat nog lang zal nazinderen in mijn hoofd (en hart).

<< vorige volgende >>