Listen live to Radio Arrow Classic Rock
ReSolve - Wayward Sanctuary

ReSolve - Wayward Sanctuary

Label : Layered Reality Productions | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

William Pezy : Tijdens de trieste intrede van de herfst en het vallen van de kleurrijke bladeren die verworden tot door regen en wind gegeselde moes valt het debuut album van Resolve op de deurmat. De hoes kan niet treffender zijn: een man die op een steen zit op een kale, lege berg terwijl de zon de strijd verliest van de voorbijtrekkende donkere wolken. Alle ingrediënten voor een klaagzang en chagrijn zijn aanwezig. Als het dan weer een female fronted band blijkt te zijn die net als al die anderen weer uniek zal zijn, sjok ik zuchtend naar mijn koffiemachine voor een bakje troost. Als dan ook die smakeloos is, dan is cynisme op zijn plek. Arme band die nu mijn oordeel moet ondergaan.

Het eerste nummer ‘Pitch Black Eyes’ begint zodanig dat ik enige vorm van aandacht begin te creëren, iets wat verdwijnt zodra het eerste couplet wordt ingezet. Hier is de eerste inzet van de zanglijn iets te behoudend. Maar verdorie even later wordt het refrein ingezet en stuiter in haast van mijn stoel. Wat laat zangeres Radina daar een prachtig warme stem horen! Niks eenvoudig rock-zangeresje of dertien-in-een-dozijn-sopraantje. Logisch dat ze mee mocht doen in het Epic Choir van Arjen Lucassen’s Theater Equation. Dit is bijzonder en dat geldt niet alleen voor de zang. Muzikaal is het uiterst prettig en verfrissend. Het heeft de complexiteit van een band als Dream Theater, maar misschien meer zoals de eerste platen van Eldritch. Maar ook de grote variëteit zoals we dat kennen van Kingfisher Sky. Wat het bijzonder maakt is dat het uiterst open en toegankelijk blijft zonder dat het de aandacht verliest. Warm, smaakvol en heel dragend komt een nummer als ‘Still Breathing’ voorbij. Ondanks dat de toetsenist zich bijna op een free-jazz wijze uitleeft blijft het een rustig en haast klein nummer. De plaat eindigt in het epische ‘December’, ruim elf minuten lang word ik indrukwekkend vermaakt waar Radina zowaar afgewisseld wordt met grunts. Na drie kwartier is de chagrijn ver te zoeken en laat de band mij stil en onder de indruk achter. Met een grote glimlach op mijn gezicht.

<< vorige volgende >>