Swallow The Sun - The Morning Never Came

Swallow The Sun - The Morning Never Came

Label : Firebox Records | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Plutonium Orange en Funeris Nocturnum. Deze twee bands stonden aan de wieg van deze nieuwe Finse formatie Swallow The Sun. Na hun demo 'Out Of This Gloomy Light' pikte Firebox Records hen op en kon er gewerkt worden aan deze debuut cd. Als je het intro hoort van 'Through Her Silvery Body' denk je meteen aan oude Anathema. Aarzelende pianoklanken, fijne gitaarmelodieën en het voortslepende ritme als toonbeeld van elegische poëzie. Maar de zang is een pak ruiger! Een uit de kluiten gewassen grunt doorklieft als een ijsbreker deze muzikale golven. M. Kotamäki kan echter ook lekker schreeuwerig uit de hoek komen. Door het overwegend slepende karakter is dit weer helemaal een kolfje naar mijn hand. De nummers zijn lang, gaande van 5 tot 9 minuten, zodat er in elke compositie plaats is voor verschillende sferen.

De kracht van de muziek ligt in de afwisseling. Ingetogen stukken leiden tot grommende vocale uitbarstingen terwijl de gitaarlijnen de zang op de voet volgen. Gitaarsolo's: ze zijn spaarzaam en beknopt aanwezig,maar vallen des te meer op. Maar ook lekker stuwende ritmes heeft Swallow The Sun in de aanbieding. Ze vormen de kern van kortere nummers als 'Deadly Nightshade' en 'Swallow'. Toegankelijke death/doom die door zijn melodieus karakter velen meteen zal aanspreken.

'Silence Of The Womb' verdient een aparte vermelding want na enkele minuten duikt er plots piano en gewone zang op. De zware basis wordt afgewisseld met een lang aangehouden toon, gemompel en zelfs een huilend kind. Een sterk nummer vol afwisseling waar de melancholie van af druipt. Deze zweverigheid wordt verder gezet in 'Hold This Woe'. De opzwepende, herkenbare riffs worden geaccentueerd door magistrale keyboards die het geheel een symfonisch tintje geven.

Een groep die duidelijk geïnspireerd is door Anathema en My Dying Bride maar door de toetsentapijten tevens raakvlakken met Empyrium vertoont. De strakke mid tempo riffs banen hun weg doorheen een haag van vriendelijke gitaren en introverte prevelende zang. Flarden keyboards maken dit tevens een trip doorheen elfenland waar de elfen plots als duistere schimmen het spookachtige huis op de cover omsingelen. Want ei zo na breekt deze harmonie los in infernale uitbarstingen van getormenteerde frustratie. De wisselende stemmingen bieden een rijk palet aan variatie en daarom zou ik zeggen: een vette aanrader!

De cd wordt in onze contreien verdeeld door Displeased Records. De opnamekwaliteit is transparant en helder, net zoals het hoort bij deze muziek.

<< vorige volgende >>