Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Barren Earth  - On Lonely Towers

Barren Earth - On Lonely Towers

Label : Century Media | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Met de oprichting van Barren Earth in 2007 werden hoge verwachtingen geschapen in de metalscène, want onder deze noemer verenigden zich (ex) muzikanten van Amorphis, Moonsorrow, Kreator, Waltari en de zanger van Swallow The Sun. De EP ’Our Twilight’ (2009) deed ons watertanden, waarna de Finnen onder de superlatieven bedolven werden toen ’Curse Of The Red River’ (2010) en ’The Devil’s Resolve’ (2012) het daglicht zagen. Spijtig genoeg is de band vervolgens weinig live opgetreden, maar ondergetekende behoort tot de gelukkigen die hen in Brutal Assault en Summer Breeze (vlak na mekaar in 2010) aan het werk zag. We waren dan ook best bezorgd toen we vernamen dat zanger Mikko Kotamäki de band zou verlaten en men op zoek moest naar een andere zanger. Dat probleem is nu gelukkig opgelost en de band neemt een ware nieuwe start met een nieuwe zanger, een nieuw label en waarachtig, een verbazingwekkend nieuw geluid.

Op ‘On Lonely Towers’ vertoont Barren Earth een opmerkelijke doorbraak in het infiltreren van progressieve invloeden in hun melancholieke doom/death metal. Met de inlijving van nieuwe zanger Jón Aldárá zagen zij de kans schoon om rond zijn veelzijdige stem heel uitdagende, meestal lange, composities te schrijven. Dat maakt het geheel minder snel te behappen, maar uiteindelijk worden we beloond voor ons doorzettingsvermogen met zeven lappen muziek hoogwaardige kunst. De opvolger van Mikko Kotamäki is afkomstig van de Faeröer Eilanden. Wie de band Hamferð ooit aan het werk zag als voorprogramma van Týr, kan er zich iets bij voorstellen. De man heeft een rollende grunt, maar munt tevens uit in geladen, soms bijna opera-achtige gezangen. Wij dachten aan Noekk en in het verrukkelijke titelnummer zelfs even aan Scott Walker. Het album – met als rode draad een verhaal over een gewonde jager en een meisje dat van huis weg gelopen is – kent een vloeiende opbouw met een serene intro en eerst enkele kortere tracks. ‘Howl’ trekt stevig van leer met zijn afwisselende zang en pittige acceleratie die uitmondt in een gitaarsolo. ‘Frozen Processions’ is het meest catchy nummer, waarbij Amorphis-invloeden te horen zijn in de muziek en het warme stemgeluid aan Dan Swanö doet denken. Met twee (ex)leden van Amorphis (en Moonsorrow) in de gelederen is dit niet zo vreemd.

Toch schittert het zestal nog het meest in de gedetailleerd uitgewerkte lange tracks. ‘Set Alight’ bijvoorbeeld, beklijft van begin tot einde met middenin een pure progressieve uitbarsting met solo’s op keyboards en gitaar. Toetsenist Kasper Mårtenson kreeg een grotere rol toebedeeld, zijn kunsten op Hammond mogen nu al legendarisch genoemd worden. Andere topvoorbeelden van een ingetogen start met beschouwende zang naar instrumentale experimenten om duimen en vingers af te likken zijn het titelnummer en afsluiter ‘The Vault’, beiden goed voor elf minuten progressieve, extravagante hoogstandjes. Het met Petri Majuri in de Finnvox studio opgenomen en in de Zweedse Fascination Street studio gemasterde album laat ons dan ook ademloos en verbluft achter. Wie had immers zulk een progressie verwacht en dan nog op dit niveau? Baanbrekend, origineel en gedurfd!

<< vorige volgende >>