Akercocke - Choronzon

Akercocke - Choronzon

Label : Earache | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Frank D. : Hel, verdoemenis, armageddon! Het is alsof Cradle Of Filth, Type o Negative en Mayhem samen zijn gekomen om onder het genot van een glaasje maagdenbloed een potje te jammen. Maar bij nadere bestudering blijkt dat niet het geval te zijn. Neen, beminde ongelovigen. Niets van dit alles! Het gaat hier om de nieuwe levenslessen van het satanische death/ black metal gezelschap Ackercocke.

Tijdens het beluisteren van 'Choronzon' kan de luisteraar niet anders dan van de ene indruk in de andere vallen. Op het ene moment ramt Akercocke met een moordend tempo en niets ontzienende gitaren de stof uit de luidsprekers, terwijl op het andere moment het geluid een bijna sprookjesachtige sfeer oproept. Maar schijn bedriegt, nu misschien wel meer dan ooit.

Het album opent met 'Praise The Name Of Satan'. Het intro start met een geluidsfragment uit waarschijnlijk een schitterende B-film (zo een die goed wordt door zijn slechtheid). Een man die onheilspellend prevelt 'Look at me. Look at me, I command you!' en een schreeuwende vrouw als hoogtepunt is de voorbode van een black metal juweeltje. Zanger Mendonca maakt direct indruk door zijn ongelofelijke bereik. Hij weet naast een kristalheldere zang ook een overtuigende grunt en hoog geschreeuw te produceren. Een veelbelovend begin. Na dit overdonderende bombardement voert 'Prince Of The North' de luisteraar mee naar de donkere eeuwen van de brandstapels en heksenjachten. De track is een rustige instrumentaal die een stevige folk/ middeleeuwse invloed laat horen door de inzet van luiten, een zwaar, log ritme en het effectief gebruik van een keyboard. Naadloos gaat het nummer over in 'Leviathan' dat opvalt door de vreemde stemmings- en ritme wisselingen (Let met name op de snelle gitaarsolo). De remmen worden pas echt losgegooid bij 'Enraptured By Evil', waarvan de titel al aangeeft wat te verwachten is...juist, rossen met die hap! De titeltrack 'Choronzon' is wederom een instrumentaal. Het vreemde is dat deze afwisselingen tussen de snoeiharde nummers en gedragen sfeervolle intermezzo's als 'Choronzon' niet hinderlijk of storend zijn. Sterker nog, het maakt de donkere sfeer van het album alleen maar voelbaarder. Dat er ook binnen nummers danig gewisseld kan worden wat betreft sfeer blijkt tijdens 'Bathykolpian Avatar'. Daarna maken Gray (drums), Mendonca (gitaar/ zang), Theobalds (bass) en Scanlan (gitaar) met nummers als 'Son Of The Morning', het rammende 'Scapegoat' en het sfeervolle 'Goddess Flesh' het werk in stijl en op niveau af.

Opvallende details zijn het uiterlijk van de mannen (type perfect gentlemen), de fraaie dame op de hoes en vooral de nogal opvallende nummering van de diverse tracks. De cd start met namelijk met nummer 01 (tot zover niks vreemds), maar de tweede track begint bij 09, de derde bij 16, de vierde bij 25 enzovoort.

Samenvattend brengt Akercocke een meer dan goede cd op de markt. Het is zeker geen Mc Donalds muziek (snelle hap), maar voor diegenen die wat meer tijd en energie willen steken in het bevredigen van hun muzikale levensbehoefte en daarnaast ook niet al te godsvruchtig of lichtgevoelig zijn, is dit album een aanrader.

<< vorige volgende >>