Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Der Weg Einer Freiheit - Stellar

Der Weg Einer Freiheit - Stellar

Label : Season Of Mist | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Vera : Wanneer op twintig maart de Lage Landen vergast worden op een gedeeltelijke zonsverduistering, is het nog welgeteld drie dagen aftellen tot ‘Stellar’ van de Würzburgse black metal constellatie Der Weg Einer Freiheit verschijnt, een album met een prachtige volledige zonne-eclips op de cover. Dat is het derde studioalbum van het viertal dat na ’Unstille’ (2012) zanger Tobias Jaschinsky heeft laten gaan. Bijgevolg is dit het zangdebuut van gitarist Nikita Kamprad, maar er is geen noemenswaardig verschil te melden in de krijsende black metal screams. Ook muzikaal is alles bij het oude gebleven.

Nadat tweede album ‘Unstille’ verspreid was over de planeet wist de band internationaal naam te maken met meerdere tournees. Ze werden dan ook prompt getekend door Season of Mist. Hun acte de présence op Summer Breeze en Wolfszeit ging niet ongemerkt voorbij. Het meest ingrijpende gebeuren was echter het concert op Blastfest in Bergen, Noorwegen, dat hen meteen meerdere engagementen opleverde.

Der Weg Einer Freiheit blijft rigoureuze blastbeats en verschroeiende vocalen omarmen, maar in de lange composities treft men telkens wendingen die een verstilde pracht hebben, zij het akoestische gitaren, zij het weids uitwaaierende klanken die een psychedelisch aureool rond de stugge grimmigheid weven. Daar zijn ze zeer sterk in (en dat is een understatement). In opener ‘Repulsion’ horen we ook wat cleane vocalen op de achtergrond vooraleer de furie losbarst, maar deze black metal met verregaande intensiteit bouwt toch eerder spanningsbogen op met uitwaaierende geestverruimende passages die je doen zweven boven het meedogenloze geheel. In die zin is het niet vreemd dat ze al eens vergeleken worden met Wolves In The Throne Room. Het meest beklijvende voorbeeld is de twaalf minuten durende uitsmijter ‘Letzte Sonne’ welke zachtjes komt aanwaaien om met dissonante uitval een weg te banen naar liederlijke solo’s. Telkens weet men de luisteraar te verrassen, zij het door een eigenzinnig drumintermezzo, zij het door de zwevende aanhoudende gitaarsounds die vervolgens een verheven sfeer scheppen. Bovenal blijft de muziek melancholiek bovenop zijn beenharde basis. Want heftig en intens, dat is het, dat geven we toe. De Duitse teksten vermeerderen enkel de verschroeiende inborst van het materiaal. Eind maart live te aanschouwen in diezelfde Lage Landen, samen met Downfall Of Gaia en de herinnering aan die zonne-eclips.

<< vorige volgende >>