Tiamat - Prey

Tiamat - Prey

Label : Century Media | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Michiel B. : Tijdens een gezellige luistersessie in onze hoofdstad half augustus maakte de Europese metalpers kennis met het nieuwste kleinood "Prey" van het Zweedse Tiamat. Opvallend want het was slechts een jaar geleden dat Tiamat's vorige werkje "Judas Christ" het levenslicht had gezien. Persoonlijk viel "Judas Christ" (net als diens voorganger "Skeleton Skeletron" overigens) me wat tegen dus ik was wel benieuwd naar wat de band er in zo'n relatief korte tijd nu van gemaakt had.

Fluitende vogeltjes openen het album met de nieuwste single van de band "Cain”. Zanger Jonah Edlund zingt weer opvallend ingetogen zoals we dat van hem gewend zijn. In "Wings Of Heaven” druipt de emotie werkelijk uit mijn speakers. Heerlijk nummer! Het album voert je al vanaf het begin mee en alle nummers lijken naadloos op elkaar aan te sluiten. In het nummer "Carry Your Cross And I'll Carry Mine” krijgt Jonah de vocale ondersteuning van een zangeres waardoor dit nummer me bijzonder veel doet denken aan Theatre Of Tragedy ten tijden van Aégis. Het titelnummer doet me dan weer enorm aan Anathema denken. Een nummer wat in mijn ogen ook singlepotentie heeft is "Clovenhoof” (wat vooraf gegaan wordt door de gelijkklinkende intro "The Garden Of Heathen”, iets wat tijdens de luistersessie bij nogal veel mensen waaronder ondergetekende tot verwarring leidde). Het album besluit met het langste nummer "The Pentagram" en hierin werd al meteen tijdens de intro duidelijk dat niemand minder dan Pink Floyd verantwoordelijk is geweest voor de inspiratie van dit nummer (iets wat een Duitse collega - Cheers Gunnar!! - en ondergetekende spontaan deed besluiten in te zetten met "Shine On You Crazy Diamond") en al helemaal als de gitaarsolo, die rechtstreeks door David Gilmour ingespeeld had kunnen zijn, door de speakers schalt..

De plaats van handeling van deze luistersessie was een kleine coffeeshop. Na het album aldaar beluisterd te hebben, vroeg ik me af waarom er voor die locatie gekozen was aangezien "Prey" op zichzelf al voldoende elementen met zich meedraagt om de luisteraar in hogere sferen te doen belanden. Ik durf gerust de conclusie te trekken dat "Prey" het beste Tiamat album is sinds het legendarische "Wildhoney" dat alweer stamt uit 1994. En dat terwijl beide albums eigenlijk totaal niet op elkaar lijken. Tiamat blinkt weer uit in veelzijdigheid.

<< vorige volgende >>