The Hidden Hand - Divine Propaganda

The Hidden Hand - Divine Propaganda

Label : Meteor City | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Selim : Wat doe je als platen deal na platen deal mislukt en je bands steeds uit elkaar blijven vallen? Wat doe je als je deel was van bands als St. Vitus, The Obsessed en Spirit Caravan en lijdzaam hebt moeten toekijken hoe al deze bands uitelkaar donderde? Wat je dan doet? Gewoon door gaan en het opnieuw blijven proberen! Dat is in ieder geval wat Wino Weinrich deed. De man die stoner rock 20 jaar staande hield is terug met zijn nieuwe band genaamd The Hidden Hand. Dit is dus de man die exact begrijpt wat Black Sabbath in 1969 gecreerd heeft en het als taak ziet om deze muziek te blijven brengen in voor en tegenspoed. Voor weinigen heb ik zo veel respect als voor hem.

En daarom valt het nieuwe album me zo zwaar. Voor het eerst sinds ik me kan herrinneren klinkt Wino een beetje gezapig en zelfs vermoeid. Deze plaat ontbeert bloed en vuur. Muzikaal is het gewoon niet zo bijzonder als voorgaande platen van het heerschap. De man die ooit langszij Tony Iommi kon plaatsnemen als riff meester van het universum lijkt het kwijt te zijn. Zijn riffs missen de grootsheid en zijn songs de superieuriteit die het werk van The Obsessed en St. Vitus zo kenmerkte en van hen de beste bands in hun soort maakte. Een groot gedeelte van het probleem schuilt hem m.i. in de productie; een vlakke sound die geen diepte toekent aan gitaar en zang. De drums klinken te gecompressed en daardoor komen de op zich interesante patronen niet echt tot hun recht.

Door deze zwakke sound worden de songs nogal expressieloos en iel. Als dit nou een demo is van een jonge band hadden we nog kunnen spreken van een veelbelovende start maar voor iemand die als 20 jaar bezig is? Shit. En dan heeft Wino nog de mazzel dat zelfs een slechte Weinrich song een zeer redelijke stoner song is. En songs als 'Screw The Naysayers', 'Bellicose Rhetoric' en 'The Hidden Hand (Theme)' zijn ook niet verkeerd, maar helaas niet meer dan dat. Er staan gewoon teveel vullertjes op deze schijf en geen echte uitschieters.

Een album van een man die niets anders kan doen dan muziek maken end ie in het verleden zijn sporen meer dan verdient heeft en die helaas nu zijn feeling kwijt lijkt te zijn.

<< vorige volgende >>