Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Dioramic - Supra

Dioramic - Supra

Label : Pelagic Records | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Remie : Ergens in augustus kreeg ik het nieuwe Dioramic album genaamd ‘Supra’ binnen. In de bijbehorende biografie werden Muse, Meshuggah, Textures en Deftones als invloeden aangemerkt. Een interessante combinatie.

Gelijk vanaf de aftrap werd ik een avontuur ingezogen van intensiteit die met elke seconde en maat opbouwde, en erg opvallend daarin is het bijzondere geluid dat Dioramic bezit. Er zijn uiteraard meer bands die alternatieve muziek met metal mixen, maar de meesten gaan daarin vaak voor een toegankelijke benadering wanneer ik het met Dioramic vergelijk. Hun benadering valt het best te omschrijven als de intensiteit van Meshuggah gemixt met de bombastische alternatieve rock die je misschien van Muse kent. De vloeiende overgangen in de verschillende stijlen deden mij denken aan bands als Textures en Hacride. Ook de uitvoering van de vocalen is van uitstekend niveau. Arkadi Zaslavski heeft een mooi geluid die als een hybride klinkt tussen Muse’s frontman Matthew Bellamy en Deftones zanger Chino Moreno. Net zoals de muziek druipt de melancholie ervan af, wat de luisterervaring bij tijden wat uitdagender maakt maar daardoor ook weer erg vermakelijk.

In de track ‘Worth’ liggen vooral de Muse invloeden voor de hand en is daarmee gelijk het meest toegankelijke liedje op de plaat, maar nog steeds vind je die unieke vibe terug. In de ‘The Calm Before’ is deze vibe meer aanwezig en bezit een soort melancholie waarvan mijn haren recht overeind gingen staan, maar in de meest positieve manier mogelijk. En als we het over de meer ambient kant van de band hebben dan is ‘Melancholia’ een mooi voorbeeld, welke uitmond in een bombastische finale. Daarnaast zijn er nog twee tracks over. ‘Logbook’ is een samenvatting van alle hoogtepunten die je eerder voorbij hebt horen komen die opgevolgd wordt door de drie en half minuut durende ‘Vortex Reflex’. Het is de perfecte afsluiter en is tegelijk een van de makkelijkste tracks op ‘Supra’, voorzien van een gebalanceerd portie intensiteit met een dromerige vibe.

Waar je denkt dat alles al gedaan is als het om muziekstijlen gaat, daar bewijst Dioramic het tegendeel en laten ze zien dat er nog veel te ontdekken is als het gaat om creëren van nieuwe innovatieve muziek. Wat ik ook nog even wil benadrukken is de grote vooruitgang als je het album met de in 2011 uitgebrachte ‘Technicolor’ vergelijkt. Na het meerdere keren beluisteren van ‘Supra’ realiseerde ik me dat dit een van de beste releases is die ik in de afgelopen jaren heb gehoord.

<< vorige volgende >>