Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Skyscraper - Elevation

Skyscraper - Elevation

Label : Cargo Records | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Ruben : Drie volwassen mannen, twee uit het Verenigd Koninkrijk en één uit Zweden. De twee Britse leden hebben, zij het voor de grote media onbekende, goede albums uitgebracht. Met name de Zweed heeft met meerdere bekende muzikanten al samengewerkt. Uiteindelijk hebben ze twee overeenkomsten. Een fascinatie voor Skyscrapers (wolkenkrabbers) en hun debuutplaat: 'Elevation'.

Heerlijk! Eindelijk weer eens een plaat met meer dan acht of tien songs. Het zijn er welgeteld veertien! Van deze veertien is er één akoestische variant van een op het album verschenen nummer, dus die telt eigenlijk niet. Dertien songs dus, met een bonus. En het mooie is, ze zijn alle dertien van een ongelooflijke klasse. Normaal gesproken is AOR niet helemaal aan mij besteed, maar deze keer is het gewoon raak. In eerste instantie zijn het prima, strakke nummers die ietwat herhaaldelijk aandoen als je de release luistert. Misschien zal je de aandacht wat kwijtraken na een stuk of vijf songs. Alleen wordt deze plaat alleen maar beter. Je luistert hem de tweede keer, de derde keer, ga zo maar door, en hij wordt gewoonweg heel erg goed.

Zo is er bijna geen minpunt aan het album te geven. Hier en daar mogen deze mannen nog ietwat schaven. Op 'Playing With Fire' klinken de vocalen en de muziek zelf niet helemaal matchend, maar verder is het een prima stuk muziek. Met tracks als 'Fay Wray', 'Sweet Little Sister' en 'Across The Barricades' hebben deze mannen potentiële hits in het verschiet. 'Runaway Hearts' is op het album ook een van die nummers, maar deze wordt, helemaal aan het eind, ook nog eens akoestisch voor ons gedaan. De akoestische gitaren zijn op deze plaat allemaal ingespeeld door Bruce Gaitsch, onder anderen bekend van zijn werk met Madonna en Chicago.

Daarnaast kan men zanger Lee Small rekenen tot een van de besten van het moment. Hij is al zes jaar lang zanger van de band Shy en daarnaast heeft hij ook zijn solo carrière, maar ik had nog nooit van hem gehoord. Met invloeden van Glenn Hughes, Robert Plant en hier en daar een beetje David Coverdale van Whitesnake. Maar daar heeft de hele band een beetje 'last' van. De gehele release heeft een klein Whitesnake luchtje. Zo gaan bijna alle songs over de liefde, maar dan wel zó in de tekst verwerkt, dat het op eerste instantie niet enorm opvalt. Ook muzikaal zit deze invloed er gewoon in en dat is helemaal niet vervelend.

Al met al maken deze mannen gewoon hele lekkere AOR en laten ze zien dat het een van de genres is dat nog bruist met leven. Met een fantastische frontman en een heleboel muzikale klasse in huis gaan deze mannen het echt wel redden. Ik ben nu al benieuwd naar de optredens en het vervolg op dit goede debuut!

<< vorige volgende >>