Skid Row - Thickskin

Skid Row - Thickskin

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Tormentor Erich : Als ik nieuwe cd's binnenkrijg om te recenseren bel ik altijd met een andere lord om even te horen wat die heeft gekregen. Zo ook toen ik het pakketje met o.a. Skid Row had gekregen. "Skid Row?”, vroeg die andere Lord: "Dat zijn toch die Amerikanen die met behulp van Bon Jovi eind jaren tachtig veel airplay op MTV hadden en daarom zo veel verkochten?”. "Mja”, zei ik, "dat zijn ze inderdaad, maar dat ze zoveel verkochten ligt volgens mij toch ook zeker aan de kwaliteit van steengoede hard rocktracks zoals 'Youth Gone Wild', '18 And Life' en 'I Remember You', maar het is volgens mij typisch dat men als echte metalhead niet durft toe te geven dat men deze band goed vind. Heb jij bijvoorbeeld wel eens geluisterd naar de opvolger 'Slave To The Grind'?”. "Nee, niet echt, hoezo? Moet dat dan?”, vroeg de collega. "Ja”, zei ik, "op 'Slave' laat Skid Row namelijk horen wat ze live al altijd lieten zien, een super heavy vette pot hard rock. Luister maar eens naar 'Monkey Business' en vooral naar die wereldrif in het titelnummer, dat nummer behoort voor mij zo wie zo tot een van de top 10 beste hard rock tracks aller tijden”. "O ja”, zei de collega, "en hoe weet jij dat van die live shows?”. "Wel,” zei ik, "Ik heb ze hier twee keer live gezien. Een keer in Arnhem samen met L.A. Guns, en een keer in het oude Noorderlicht te Tilburg i.v.m. de release van de derde elpee.” "Goh, hebben ze nog een derde plaat ook?” zei de collega. "Jazeker, 'Subhuman Race' uit 1995”, zei ik. "Wederom een prima plaat maar ook een plaat die nog maar weinig deed.” "En hoe bevalt de nieuwe dan?” vroeg de collega. "Wel,” zei ik. "Ik moet nog een aantal keren luisteren maar het is wederom geen slechte plaat. Ik ben alleen bang dat het vertrek van zanger Sebastian Bach een serieus minpunt is. Maar later hoor je meer”.

Tot zover ons gesprek. Voordat ik nu mijn oordeel over 'Thickskin' vel moet ik jullie eerst nog wat info geven. Zo is de oude drummer Rob Affuso vervanger door Phil Varone. En dit maakt geen enkel verschil met de voorgaande platen, dus dat is goed. Verder is de gitaar tandem Snake met Scotti Hill nog steeds bij elkaar en ook bassist Rachel Bolan doet nog mee. En aangezien Bolan en Snake nu net zoals in het verleden samen zowat aan alle song hebben geschreven is ook hier gelukkig weinig veranderd. Alleen de opener 'New Genaration' doet in de eerste minuut even denken aan Marilyn Manson. Maar dit is volgens mij puur gedaan om de nieuwe lichting metals op een dwaalspoor te brengen, want na deze track is het gesneden koek. Heftige stampers (o.a. 'Thick Is The Skin' en 'Hitting A Wall'), sfeervolle rockers (o.a.'Born A Beggar' en 'Down From Underground') en de semi ballads (o.a. 'See You Around' en 'One Light'), het is weer allemaal aanwezig. Voeg hierbij het relaxte maar toch sterke gitaar spel, de zo eenvoudig lijkende melodieën die telkens weer verrassen en de beetje sleazy productie en je begrijpt dat de liefhebber van vervlogen USA hard rock weer tevreden kan zijn. Het enigste wat ik mis is eigenlijk een keihard nummer. Misschien de volgende keer?

Maar hoe zit het dan met die nieuwe zanger? Tja, die is helemaal niet slecht. Johnny Solinger heet hij. En hij heeft een stem die goed bij de muziek past. Maar… hij is niet Sebastiaan Bach. En alhoewel Johnny er samen met de rest voor zorgt dat deze plaat een dikke voldoende gaat krijgen kan ik het toch niet nalaten om te zeggen dat deze schijf met Sebastian gewoon tien punten meer had gehad. Hier kan Johnny trouwens ook niets aan doen, waarschijnlijk had iedere andere zanger ditzelfde te horen gekregen. Tot slot raad ik iedereen die wel eens naar Van Halen, Guns 'n Roses, L.A. Guns en Kingdom Come luistert aan om deze schijf ook te proberen. Skid Row laat namelijk die begin jaren negentig hard rock weer herleven, en dat is best een verademing vandaag de dag. Voor de liefhebbers verwijs ik ook nog even naar de remake van 'I Remember You' op deze 'Thickskin', aan jullie de eer om te bepalen of de eigen cover wel of niet is geslaagd.

En als je je afvraagt wat Sebastian Bach vandaag de dag doet: Hij speelt een jaar lang de hoofdrol in de musical 'Jesus Christ Superstar' op Broadway. Erg hè?

<< vorige volgende >>