Harmful - Sanguine

Harmful - Sanguine

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Een collega van mij in een platenzaak is door jarenlang overvloedige muziektoevoer volledig verzadigd geraakt. Hij werkt nog steeds in de platenzaak, maar eigenlijk doet alle muziek hem bar weinig. Het verrast hem niet meer, hij heeft alles al gehoord (beweert hij) en over elke CD heeft hij wel wat te mopperkonten. Wat doet zo'n man nog berhaupt in een platenzaak zou je zeggen? Eigenlijk kan ik daar eigenlijk ook niets van begrijpen. Hoewel...

In de jaren negentig was ik behoorlijk gecharmeerd van de (veelal Amerikaanse) alternatieve rock en grunge. Alles van Candlebox via Garbage en de Breeders tot en met Temple Of The Dog en Our Lady Peace verslond ik. Dat is nu veranderd. Op de een of andere manier doen de huidige bands in dat muziekspectrum me erg weinig meer. Ook de bands van toen die nu met nieuwe appels en peren op de proppen komen doen mij ongenteresseerd de schouders ophalen. Ik ervaar het veelal als een herhalingsoefening en grijp liever terug naar een oud album van The Screaming Trees of Mother Love Bone dan dat ik me door Theory Of A Deadman of de zoveelste vermoeiende Pearl Jam CD heen moet worstelen. Misschien een kwestie van ouder worden, of is er ook een verzadigingsmoment bij mij ingetreden? Word ik net zo'n verzadigde ouwe lul als die collega van mij, of ligt het eenvoudig aan de kwaliteit van het aanbod heden ten dage? De alternatieve rock is mij lang niet alternatief genoeg meer en ik zoek mijn heil veelal in muzikale alternatieven.

Met deze woorden in gedachte - en U als lezer dus weet wat voor soort vlees er als recensent in de kuip te vinden is - wordt het natuurlijk moeilijk om objectief te blijven over dit Harmful. Nou ben ik ook nimmer van plan om ook maar n objectief woord in mijn leven neer te zetten, want: objectief = geen mening = zinloze recensie. Aan een beetje oppervlakkig neuzelen heeft niemand wat aan. Kan ik nog beter deze cd de grond in stampen, want antireclame is tenslotte de beste reclame. En dus dreigt dit Harmful een gewillig slachtoffer geworden om weer eens flink subjectief uit de bocht te vliegen, waarbij toch mijn nieuwsgierigheid werd geprikkeld door het commentaar van onze berredacteur die mij het volgende toevertrouwde: "Boutplaat. Jij zal 'm wel weer geweldig vinden. En waar het inderdaad vaak betekent dat als Horst het niet te pruimen vind, het bijna een vanzelfsprekendheid is dat ik er dan wel pap van lust, kon ik na een eerste oppervlakkige luistersessie niets anders concluderen dat ik - voor deze ene keer! - met Horst zijn woorden eens was: "Saaie, zeikerige, sufkut rock. Het enige wat zich in het voordeel van Harmful werkte, was dat ik door deze recensie genoodzaakt was de CD toch een aantal keren te draaien. Aldus geschiedde

En daar sta ik dan met m'n grote bek vol vooroordelen. Want na een paar keer luisteren blijkt het met Harmful allemaal best in orde te zijn. Verwacht geen aardverschuivende revolutie in de muziekgeschiedenis of geen herdefiniring van rockmuziek, maar gewoon een dozijn lekker stevig (!) gespeelde rocknummers. Nu kom je daar tegenwoordig niet ver mee, want er zijn meer van dit soort bandjes als inwoners in India, maar ergens begonnen me de songs van Sanguine toch wel aan te spreken. Is dat het effect van herhaling? Ofwel de huidige indoctrinatiemethode van alle muziekmedia: als je het maar vaak genoeg door je strot gedouwd krijgt dan begin je het vanzelf wel te waarderen? Of is het de toch wel behoorlijk krachtig en bevlogen spelwijze van deze Harmfullers? Zijn het gewoon sterk geschreven songs waarvan de melodielijnen blijven hangen al ware het Foo Fighters composities? Of is het de sterk klinkende zanger die qua geluid ergens ligt tussen Eddie Vedder (maar dan bevlogen en powerful zoals Eddie al tien jaar niet meer is) en Gavin Rossdale van Bush? Het zijn in ieder geval twaalf nummers met catchy, edoch stevig uitgevoerde alternatieve rock dat op ieder moment van de dag het goed zal doen bij Kink FM, Lowlands-publiek en de nachtzappers op de muziekkanalen. En waar Creed met het heftige openingsnummer 'Bullets' meteen al hun kruit hadden verschoten op hun laatste, slappe CD, daar doet Harmful met het zeer sterk riffende slotnummer 'Deliverance' het minstens zo daadkrachtig. Alleen is er bij Harmful's 'Deliverance' nog elf goede songs aan voorafgegaan.

Ik denk dus toch niet dat het aan mijn verzadigingspunt ligt, maar meer aan het homogene, dus inwisselbare aanbod van weinig inspirerende rockartiesten, waarbij zelfs de laatste Foo Fighters of Jane's Addiction niet meer dan een kleine opwaartse beweging van mijn mondhoek bewerkstelligen. Nee, dan wil ik met Harmful nog wel zeer opzichtig met m'n hoofd meedeinen op hun gedreven ritmes. Dus als al die voornoemde bands miljoenen CD's verkopen dan zie ik echt niet in waarom Harmful dat niet voor elkaar zou kunnen boksen. En ze hebben bovendien nog aardige smoeltjes ook. Maar waarom is dit al de vijfde CD van deze band en had ik nog nooit van ze gehoord? Oh wacht, ik snap het al. Ze komen uit Frankfurt, Duitsland... lullig voor ze.

<< vorige volgende >>