Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Septicflesh  - Titans

Septicflesh - Titans

Label : Season Of Mist | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Vera : De leden van Septicflesh hebben destijds hun sabbatperiode tussen 2003 en 2008 pienter ingevuld. Voorbeelden? Seth bouwde een gerespecteerde carrière uit als designer voor artwork en Christos Antoniou wierp zich op een veelomvattende studie van klassieke muziek. Dat maakte hun comeback album ’Communion’ (2008) en vooral het in 2011 uitgebrachte ’The Great Mass’ tot topproducten in de extreme metal scène. Heden ten dage kunnen we Septicflesh’s muziek omschrijven als een vorm van dark death metal met gotisch raffinement en weelderige orkestrale lagen met klassieke toets. Een amalgaam dat niet alleen de muzikanten tot opperste concentratie drijft, maar ook de luisteraar.

De afgelopen jaren, sinds 2011 zijn we zoet gehouden met een groot aantal heruitgaven van vroeger werk door Season Of Mist, zodat recent gewonnen zieltjes ook het oudere werk van Septic Flesh (toen nog twee woorden) aan de collectie kunnen toevoegen nadat ze moeilijk vindbaar waren. Maar nu is de tijd gekomen om ons licht te schijnen op nieuw werk, de vruchtbare stap van de Zuid Europeanen na ‘The Great Mass’. Titanen vertegenwoordigen de krachten der natuur in de Griekse mythologie, dit negende studioalbum wordt er helemaal aan gewijd.

Ik heb het album mits vele luisterbeurten zijn ware charme laten onthullen. Dat loont. Aanvankelijk is de veelgelaagde muziek namelijk zo veelomvattend dat de haast megalomane kunst aan je voorbij trekt als flitsend verkeer. Dat mag niet gebeuren, want hier is meer aan de hand. Uiteindelijk slaat de verrukking toe en zijn we rijp om een summier overzicht te formuleren. Neem ‘War In Heaven’ om te beginnen. Het contrast tussen orkestrale grandeur en de ruwheid van dreigend laag verkondigende frasen wordt hier ten volle benut. Dit is stuwend en dramatisch, maar de hoofdmelodie van de strijkers is een balsem op de wonde der aanwezige brutaliteit en ja hoor, perfect georkestreerde chaos. Mannelijke koren zorgen voor élan. Wanneer je op zoek bent naar een aanstekelijk nummer zouden we ‘Burn’ willen voordragen. Niet alleen heeft dit een keur aan onderhuidse griezelige stemmen, het beklijft ook nog eens door zijn stompende ritmiek en bevat een plots opduikende melodieuze gitaarsolo. Zoek je houvast, zet dit eerst op! De single ‘Order Of Dracul’ is fragmentarisch klassiek. Het samengaan van zwaar op de maag liggende klassieke patronen en brutale uitvallen wordt beheerst tot in de kern. ‘Prototype’ staat in het teken van dissonantie. Aanvankelijk schept dit een ongemakkelijk gevoel, maar wanneer je de harmonie tussen het koor en de criante klanken weet te vatten, dan focus je je op de prachtige cello melodieën die uiteindelijk de leiding hebben. Stapvoets nestelen de draaiende riffs van ‘Dogma’ zich in je achterhoofd. Het plechtige koor wordt van repliek gediend door een vreemde cleane stem (gitarist Sotis) en die neemt haast Therion allures aan. De klassieke invloeden zijn oppermachtig op dit album, luister maar naar ‘Prometheus’ en het sinistere ‘Confessions Of A Serial Killer’, maar het titelnummer ‘Titan’ heeft dan weer genoeg bezwerende waarde om meteen aan te slaan. De soundtrack van de titanen vervolgt met grote klasse. ‘Ground Zero’ focust zich op brutale metal, echter met superieure cleane stem temidden van een verwoestende meedogenloosheid. Wanneer het duistere ‘The First Immortal’ dit werkstuk afsluit, dan genieten we nog eenmaal van de verfijning der strijkers met een koor en een griezelige semi-cleane boutade als epiloog.

Wie de tijd neemt om deze muziek te laten inwerken op de psyche ontdekt een meesterwerk. Dat is een opdracht. De haast megalomane performance waarbij het huwelijk tussen klassieke muziek en extreme metal aangegaan werd is hier in goede handen. Eens temeer respect!

<< vorige volgende >>