My Ruin - The Horror Of Beauty

My Ruin - The Horror Of Beauty

Label : Century Media | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Jordy : My Ruin is sinds enkele jaren de nieuwe band van ex-Mannhole zangeres Tairrie; een vrouw van bijna veertig met een grote bek, vernietigende zang in haar strot en een enorme dosis aan ervaring binnen het metalwereldje. In oktober zal het nieuwe album 'The Horror Of Beauty' van deze band overal in de schappen liggen. Ik kreeg alvast een kopietje van dit album om er de nodige woorden over te schrijven en om me voor te bereiden op het interview dat ik met Tairrie had en dat ergens op Lords of Metal te vinden valt.

Wat dus vooral opvalt aan dit album is dat de muziek in geen enkel hokje past. Noem het geen industrial met gothic, want dat is het niet en dat wordt dan ook fel bestreden door Tairrie. Echt metal is het nu ook weer niet, ook al de band dat wel vindt, getuige de bijnaam van gitarist Mick; mr. Metal. De muziek valt echter niet in een hokje te stopen, maar laten we het maar houden op schreeuwmetal, aangezien de zang een hoog schreeuwgehalte bevat.

'The Horror Of Beaty' is een album met een aantal opvallende nummers. Zo bevat 'American Psycho' citaten en muziek uit de gelijknamige film, gaat het nummer 'Ten Minutes To Hollywood' over het gedumpt worden in de industrie en het is bovenal een schop onder de spreekwoordelijke kloten van Kittie en hun manager en is 'Bravenet' een rockballad van zo'n zes en een halve minuut, die een beetje afwijkt van de rest van het album.

'The Horror Of Beauty' is bovenal een erg hard, schreeuwerig en bij vlagen rommelig album, hoewel dat laatste wel een beetje bij de donkere sfeer past die het album en de band rond zich heeft hangen. Ondanks de vaagheid en rommeligheid van het album, vind ik het helemaal geen slechte plaat. Tijdens het interview met Tairrie maakte ik nog de vergelijking met Kittie, maar dat was meer vanwege de brute zang, hoewel de zang van Kittie meer richting de death metal gaat en bij My Ruin je meer moet denken aan een varkensslachterij.

Geen verkeerd album van My Ruin en bovenal eens iets anders dan dat er de laatste tijd over het algemeen is uitgebracht. Dat Tairrie een haast mannelijke stem heeft wordt op dit album heel goed duidelijk en af en toe wijkt ze zelfs af naar een, tot aan het valse toe, schreeuwerige stem. Dit past echter precies bij de vage sfeer rond het album en val niet irritant te noemen.

<< vorige volgende >>