Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Alien - Eternity

Alien - Eternity

Label : AOR Heaven | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Sjak : Ergens in de jaren negentig zag ik in de uitverkoopbakken van de Rotterdamse vestiging van Termeulenpost (ja, die had je toen nog) een CD van de mij toen totaal onbekende band Alien liggen. Daar de hoes er wel leuk uitzag en de plaat slechts vijf gulden kostte, besloot ik ter plekke dat de aanschaf wel verantwoord was. Eenmaal thuisgekomen ging ik zonder noemenswaardige verwachting mijn nieuwste aanwinst eens beluisteren en werd ik toch wel behoorlijk omvergeblazen door de prachtige melodieuze rock die deze Zweedse band op hun naar later bleek debuutplaat lieten horen. Vooral de single ‘Tears Don’t Put Out The Fire’ en een heerlijke cover van het Hollies nummer ‘The Air That I Breathe’ maakten indruk en al gauw had ik ook de andere Alien platen (‘Shiftin’ Gear’ uit 1990, ‘Alien’ uit 1993 en ‘Crash’ uit 1995) aan mijn persoonlijke collectie toegevoegd. Deze konden echter geen van allen tippen aan de weergaloze debuutplaat uit 1989 en dat zorgde er voor dat Alien langzaam maar zeker uit mijn gezichtsveld ging verdwijnen. Toen de originele zanger Jim Jidhed en gitarist Tony Borg in 2005 via Frontiers Records ‘Dark Eyes’ op de markt brachten had ik nog even de hoop dat die de kwaliteit uit de beginperiode zou kunnen evenaren, maar deze eerste “reunie”-plaat bleek maar een slap aftreksel hiervan te zijn.

Na wederom een lange periode van stilte werden er een aantal optredens gedaan (onder meer op de Sweden Rock, Getaway Rock en Firefest-festival) en begon de band langzaam maar zeker weer in zijn originele line-up samen te komen. In 2013 werd er een aanvang genomen met het opnemen van een nieuwe plaat en die is nauwelijks een jaar later als ‘Eternity’ via het Duitse AOR Heaven label op de markt verschenen. Laten we voorop stellen dat de klasse van het debuut ook op ‘Eternity’ nergens gehaald wordt, maar in vergelijking met het erg slappe ‘Dark Eyes’ is dit nieuwe album toch weer een grote stap voorwaarts. Nummers als eerste single ‘In Love We Trust’, ‘Unbroken’, de ballad ‘I Believe’ en het uit de jaren tachtig stammende ‘I’m A Fighter’ zijn gewoonweg lekker in het gehoor liggende A.O.R. songs die bij menig liefhebber goed in de smaak zullen vallen. Toch moet ik na vele luisterbeurten tot de conclusie komen dat deze tweede “reunie”-plaat, ondanks het bij elkaar komen van de originele line-up, mij enigszins tegenvalt vanwege de veilige koers die men heeft gekozen. Nergens wordt het echt spannend en het song materiaal is te doorsnee om echt indruk te maken. Eerst even luisteren dus alvorens tot eventuele aanschaf over te gaan.

<< vorige volgende >>