Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Noneuclid - Metatheosis

Noneuclid - Metatheosis

Label : Blood Music | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Daniël : Wie maar niet genoeg kan krijgen van de thrash scene zal zeker in zijn nopjes zijn met de Nederlands/Duitse band Noneuclid en haar nieuwste album ‘Metatheosis’. De thrash die te horen is op het album doet denken aan Evile’s ‘Five Serpent’s Teeth’ (2011) en als ‘Citizen Brain’ van Gama Bomb (2008), maar regelmatig ook met de thrash die in haar ruwe death metalvorm van de jaren tachtig en negentig te horen was op ‘Subconscious Terror’ van Benediction (1990) en ‘From Beyond’ van Massacre (1991).

Voor de sceptici onder ons wordt veel van de thrash die tegenwoordig de markt op komt weggeschoven als “standaard, eentonig en kopieerwerk”. De thrash zou (zoals velen dat al over de punk gezegd hebben) dood zijn, althans, niet meer vernieuwend. Om boven de massa’s thrashbands uit te stijgen moet een plaat wel zó goed zijn dat het zich direct tussen de grote bands vestigt, of wel gaan combineren met andere stijlen. Noneuclid kiest in ieder geval voor het laatste. Zoals genoemd incorporeert de band een duidelijke death metalinvloed in haar muziek, en een progressief smaakje is ook onmiskenbaar aanwezig (denk bijvoorbeeld aan de eminente basgitaar en technische riffs). Daarbij komt dat de nummers relatief lang zijn voor een thrashplaat (hoewel ik begin te twijfelen of ik het nog wel zo mag noemen): zes à zeven minuten lang is de standaard, met als uitschieter het langer dan zestien (!) minuten durende ‘None So Lucid’, de laatste en tiende track op ‘Metatheosis’

De vraag is nu: heeft het album eraan voldaan interessant te blijven? Ik kijk even in het rond, alsof ik nadenk over het antwoord daarop. Zonder twijfel: jazeker! Jazzachtige intermezzo’s (‘Across The Midst Of Broken Glass’), technische gitaarsolo’s, verstaanbare en heldere vocalen zoals we die kennen van Matt Drake (Evile), mijn hemel, er is zelfs ruimte voor een primitieve trommelsessie (tabla) (op ‘Into The Light (Part I)’)! Niet geheel toevallig zitten er (vooral op ‘Buried Forever’ en ‘Across…’) ook Obscura-invloeden in het werk (denk aan de atmosferische (bas)gitaren). De bands delen namelijk basgitarist Linus Klausenitzer. Niet alleen Klausenitzer is een grote naam. De overige muzikanten speelden alle in Dark Fortress, een melodische black metalband. Drummer Seraph speelt ook in black metalband Thulcandra en Nederlandse band ReVamp. Gitarist en zanger Victor Bullok (ook wel V. Santura genaamd, bron: Metal-archives werkt tevens bij Triptykon. Overigens heeft de band goede banden met het Metropole Orkest. Het idee is dat extreme metal veel te maken heeft met klassieke muziek als dat van Wagner. Het project heeft de naam Transition Metal meegekregen.

Concluderend: Noneuclid heeft zich met dit album, als ze dat op hun debuut uit 2006, ‘The Crawling Chaos’ nog niet hadden gedaan, rotsvast in de metalscene gevestigd, en tegelijkertijd naam voor zich gemaakt als een band anders dan andere. Dat zal wel de definitie van een supergroep zijn.

<< vorige volgende >>