Godgory - Way Beyond

Godgory - Way Beyond

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

John : Als ik de nieuwste Godgory vergelijk met het materiaal dat ik eerder van deze band gehoord heb, dan lijkt het erop dat deze band haar draai heeft gevonden. Was Resurrection (1998) al minder hard dan de vorige albums "Sea of Dreams" en "Shadow's Dance", beiden uit 1996, op "Way Beyond" is deze ontwikkeling verder doorgevoerd. Een stuk softer, nog wat sferischer, minder Death, meer Gothic. De aparte grunt is er nog steeds, maar hij is geevolueerd naar een meer gothic-achtig gekreun. Godgory is in 1992 opgericht door het tweetal Erik en Matte Anderson, die overigens geen broers zijn. In het begin speelden ze covers van bevriende bands, maar al gauw genoeg ging dat vervelen en begonnen ze eigen nummers te schrijven, met dus eerder genoemde opnames als resultaat. Dit is na "Resurrection" hun 2e album bij Nuclear Blast. Het eerste nummer, "Final Journey", zet al aardig de toon voor de rest van de plaat. Doomy riffs, wat industriele geluiden met in het midden van de song een vrij avantgardistisch stuk met subtiele toetsen. Dan volgt het commercieel meer verantwoorde, up-tempo nummer "Payback". De daarop volgende nummers zijn net zo toegankelijk, alleen is "Another Day" wat rustiger en "Tear It Down" rockt wat meer en heeft ook nog wat Egyptische invloeden. "Caressed By Flames" is meer een combinatie tussen de Gotenborg-sound en de Godgory-stijl. Vooral intro en refrein doen sterk denken aan een zekere grote band uit die scene, waarnaar de songtitel al een hint geeft. Toeval ? Aan dit nummer en trouwens ook aan de daarop volgende, "Farewell", is dan ook goed te horen waar dit album is opgenomen: Studio Fredman in Goteborg (o.a. Hammerfall en... Inderdaad !). Dit is verder niet erg, het is allemaal goed uitgepakt. Maar het valt wel op. Een oude bekende komt om de hoek zetten in de vorm van "Sea of Dreams". Akoestisch gitaargetokkel en keyboardgepingel, wat drums, geen zang. Na dit instrumentaaltje volgt het laatste nummer, "Holy War". Een rustig en simpel nummer, maar wel een van de beter uitgepakte. In bijna elk nummer zitten trouwens van die zweverige maar monotone staccato-riffs (bekend van o.a. Fear Factory en veel Progmetal-bands), en daar moet je wel van houden. "Way Beyond" is zeker niet slecht, maar persoonlijk vond ik 'Resurrection' veel leuker. Of je Godgory al kende of niet, als je een liefhebber bent van muziek als hierboven beschreven moet je zeker eens gaan luisteren vanaf de 20e augustus (releasedatum). Verwacht je beukende Goteborg Death-achtige krakers als "Crimson Snow" (van Resurrection), dan kun je het beter vergeten.

<< vorige volgende >>