Mystery Blue - Metal Slaves

Mystery Blue - Metal Slaves

Label : Eigen beheer | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Frank D. : Sommige bands breken heel snel door. Een demootje in elkaar draaien en voila een platencontract. Andere bands ploeteren jaren voort en geven uiteindelijk teleurgesteld op. En er zijn bands die maar blijven doorgaan. Het Franse Mystery Blue behoort in ieder geval tot de laatste groep. De band bestaat reeds sinds 1982 en trad al op met namen als Saxon, Def Leppard, Vengeance en Girlschool. Toch wil de echte doorbraak maar niet komen. Met 'Metal Slaves' brengt Mystery Blue alweer in eigen beheer het vierde album uit, de opvolger van 'Spirit Of Your Song'.

Het uit Straatsburg afkomstige gezelschap heeft zich gespecialiseerd in stevige power metal/ rock, waarbij de snelle gitaarriffs van de technisch begaafde gitarist Frenzy Philippon en het strakke drumwerk van Vince Koehler de ruggengraat vormen van de elf nummers tellende cd. 'Metal Slaves' opent opvallend origineel met het instrumentale 'Human E.T.'. De donkere tonen van een didgeridoo (je weet wel, zo'n Australisch muziekinstrument) vullen de kamer. Gaande het nummer vallen de ronkende gitaren in en komt het geheel tot leven. Dan is het tijd voor de stevige power metaltrack 'Slave To Blood'. Zangeres Nathalie mag nu zingen (bij de eerste track speelde ze de didgeridoo). Ofschoon ze de hoge uithalen met gemak aankan, komt Nathalie met name bij de wat langere hoge passages kracht te kort en neemt ze gedurende de 45 minuten die dit album duurt soms enthousiast iets teveel hooi op haar vork. Dit heeft tot gevolg dat ze een nogal wisselende indruk maakt.

Duidelijk is dat het geluid van Mystery Blue het toch met name moet hebben van de getalenteerde Philippon en de goede compacte powermetal composities die met de nodige energie worden gebracht. Met name tracks als het bombastische 'S.T.A.G.E.' en 'Metal Dream' zijn daar goede voorbeelden van. Er zijn echter ook nummers die minder uit de verf komen. Dieptepunt is 'Dark Visions' dat qua thematiek (het broeikast-effect) en sfeer erg neigt naar The Gathering ten tijde van 'Nighttime Birds', maar dan zonder de uitstekende productie en de krachtige stem van Anneke van Giersbergen. Als even later 'Angel' wordt ingezet, wordt deze wanklank uitgewist en vergeven. De track heeft een uitermate catchy refrein en ademt een Warlock-achtige sfeer uit. Daarmee is 'Angel' zondermeer een van de betere nummers op het album. Een extra luisterbeurt verdient ook 'Silent Whisper (Bloody Bastard)' dat tekstueel voor meerdere uitleg vatbaar is. De cirkel wordt door Mystery Blue rondgemaakt door 'Cry Out' met dezelfde klanken te eindigen als het album begon; de didgeridoo.

Samenvattend is 'Metal Slaves' een wisselend album van een aardige Franse metalformatie, maar het zal geen grote doorbraak betekenen voor de mannen en de dame van Mystery Blue, maar vooral doorgaan. Immers, de aanhouder wint.

<< vorige volgende >>