Gamma Ray - No World Order

Gamma Ray - No World Order

Label : Sanctuary Records | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Horst : Gamma Ray blijft toch een uiterst productieve band. Nadat vorig jaar hun (gedeeltelijk heropgenomen) verzamelaar 'Blast From The Past' uitkwam ligt nu alweer de nieuwe schijf van de heren onder leiding van Kai Hansen in de schappen bij de betere CD speciaalzaak. Nu zijn er nogal wat bands die na het uitbrengen van een verzamelaar of live-album hun muzikale koers ietwat verleggen, maar bij Gamma Ray hoef je daar niet bang voor te zijn. Kai en zijn maten weten heel goed waar hun kracht ligt, namelijk het schrijven en spelen van bijzonder prettige Power/Speed Metal, zonder overbodige nieuwerwetse fratsen. Daar kan je trouwens op twee manieren over denken, je zou namelijk kunnen zeggen dat stilstand achteruitgang is, en dat Gamma Ray zichzelf aan het herhalen is op deze plaat. Ik geef ook meteen toe dat de muziek op deze plaat geen meter afwijkt wat er op andere albums staat, maar je weet in ieder geval wat je krijgt, hetgeen voor de liefhebber geen bezwaar zal zijn (toch prettig dat ik een liefhebber ben...). Voor wat betreft vernieuwing, ik ervaar het gemis daaraan duidelijk niet als iets verkeerds, ik heb dit dan ook liever dan bands die wanhopig op de tijdsgeest proberen mee te liften, maar daarbij hopeloos falen (zoals Machine Head). Waar ik me echter soms wel een beetje aan stoor is dat er regelmatig fragmenten terugkeren die ik ook al op andere Gamma Ray albums hebt gehoord, dus voor je het weet zit je de verkeerde teksten mee te blèren (hetzelfde waar Ayreon ook last van heeft, op alle platen kom je dezelfde thema's tegen). Ook blijkt maar eens te meer dat Kai een behoorlijke dreun van de Judas Priest molen heeft gehad, want het nummer 'Solid' lijkt als twee druppels water op de Priest classic 'Rapid Fire'. Maar afgezien daarvan klinkt het geheel toch weer lekker in de oren, en voor tracks als 'Dethrone Tyranny', 'The Heart Of The Unicorn', 'New World Order' mag je mij altijd wakker maken. Het album, wat een mooie 50 minuten duurt, is zoals gewoonlijk behoorlijk gevarieerd, snelle tracks worden afgewisseld met beukend mid-tempo werk ('Heaven Or Hell', 'Damn The Machine') en met 'Lake Of Tears' staat er een fijne traditionele ballad op. De fraaie melodielijnen en gepaste koortjes zijn ook alom vertegenwoordigd, dus met andere woorden: een typische Gamma Ray plaat, die iedere fan wel zal bevallen.

<< vorige volgende >>