Darzamat - Oniriad

Darzamat - Oniriad

Label : Avantgarde | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Vera : Darzamat is de beschermer van alle tuinen en bossen volgens de Oud-Slavische overlevering. Deze Poolse groep werd in 1995 opgericht door Rafal 'Flauros' Goral en Szymon Struzek, beiden toen nog deel uitmakend van Mastiphal. Zij brachten tot nu toe twee albums uit: 'In The Flames Of Black Art' (1997) en 'In The Opium Of Black Veil' (1999). Beide albums werden in 2002 heruitgebracht door Metal Mind Productions en laten ons een groep horen die het experiment niet schuwt en omschreven wenst te worden als 'black art group'. Symfonische elementen doken geregeld op om de wispelturige composities te versieren.

Heden ten dage is het Avantgarde Music die zorgt voor de releases en je mag wel stellen dat dit label een geschikte naam heeft om Darzamat's muziek te omschrijven. Dat het zo lang wachten werd op nieuw werk is te wijten aan het feit dat de groep inmiddels een eigen studio gebouwd heeft in Katowice, de 'Post Street Studio', waar men na 5 maanden intensief werken naar buiten kwam met een totaal vernieuwd geluid. Ik moet eerlijk bekennen dat het even wennen was en ik de oude Darzamat slechts terug vind in zijn zin tot experimenteren. De groep bleef in die tijd ook niet gespaard van wisselingen in de bezetting. Pawel Chudzicki vervoegde als derde ex-Mastiphal lid de groep, er kwam een nieuwe gitarist Krysztof Michalak en na de opname van 'Oniriad' vertrok zangeres Katarzyna Banaszak naar de USA.

We waren gewaarschuwd : op deze cd zouden we nog maar weinig terugvinden van de oude Darzamat stijl, maar wel rock, metal, gothic, classic, ambient en folk. De teksten zijn gebaseerd op dromen en fantasie├źn. De grofkorrelige stem van 'Flauros' is geheel verdwenen en de gitaren spelen een minder grote rol. Zo is 'Into The Abyss Of Forgotten Woods' al een erg toegankelijk deuntje dat zelfs aan de jaren '60 herinnert. In 'The Longest Journey' doet de nasale zang van Rafal me aan Hawkwind denken ten tijde van Hall Of The Mountain Grill. Gesproken fragmenten wisselen af met hoge vrouwenzang en stevige riffs. Terwijl de achtergrond in hupse bombast blijft door rocken noteren we repetitieve refreinen en een uitstekende gitaarsolo om dit nummer te besluiten. Deze Hawkwind invloeden zullen later nogmaals opduiken (Moon Has Inprisoned Me In Her Shine). Verder krijgen we een heel palet aan verschillende stijlen. De ambient invloeden komen aan de oppervlakte in het erg zwoel gezongen 'Beauty' dat onverbloemde sensualiteit predikt en knipoogt naar Antimatter. In 'Time' lijkt er een electro wave groep met dance invloeden aan het werk en er wordt kwistig met electronica gestoeid, ook in 'When Dreams Died'. 'Elegy' opent met viool en piano en heeft een hippe folk melodie. Er wordt besloten met wereldlijke drums terwijl de sfeervolle zang van Katarzyna ons blijft achtervolgen. Het laat me een beetje met gemengde gevoelens achter, maar feit is dat Darzamat behoorlijk toegankelijk is geworden.

<< vorige volgende >>