Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Mayan - Antagonise

Mayan - Antagonise

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Wilco : Daar is hij dan; de opvolger van het alom geprezen ‘Quarterpast’, te weten ‘Antagonise’. Deze band is het geesteskind van een aantal (ex)-leden van After Forever en Epica, maar dat het geen voortzetting van deze bands bleek was bij het vorige album al direct duidelijk. In mijn recensie over het vorige album had ik het er over dat Mayan een soort eigen stijl had ontwikkeld. Wel, daar is nog altijd sprake van en op dit album is dit nog verder verfijnd.

De songs op dit album zijn wat directer en komen wat harder aan. De stuwende energie gaat maar door en raakt je daar waar het pijn doet. Geen intro, ‘Bloodline Forfeit’, knalt direct je kamer in. Dit nummer nagelt je vast op je stoel. De prachtige vocalen van Henning Basse geven dit nummer meteen iets extra’s waardoor je blijft luisteren. Het tempo ligt betrekkelijk hoog, maar er wordt meer dan voldoende gevarieerd. De keyboards zwieren door het nummer heen, maar voeren zeker niet de boventoon. Zeer zeker niet, want het zijn toch vooral gitaren en drums die het geluid bepalen met de keyboards als sfeer verhogende aanvulling. Feitgelijk geldt bovenstaande voor alle nummers, behalve de ballad ‘Insano’. Uiteraard hebben alle songs onderling meer dan voldoende herkenningspunten en verschillende ze voldoende van elkaar om je aandacht vast te houden. De basis van de muziek is wederom enigszins progressieve death metal. Maar er gebeurt zoveel meer. Zo wordt je ook op redelijk wat power metal getrakteerd, met name door de goede vocalen van Basse. Maar ook kom je black metal tegen, voornamelijk in de gitaarharmonieën, niet zozeer in de vocalen. Met betrekking tot de vocalen; daar zit minder variatie in dan op het vorige album. Nu zijn het de grunts van Mark en de heldere vocalen van Henning en af en toe een sopraan waar je het mee moet doen. Dat is meer dan op een gemiddeld metal album uiteraard, maar ik mis die andere varianten toch wel.

Over het totaalplaatje kan ik zeggen dat dit album even stevig binnenkomt als ‘Quarterpast’, maar dat de songs toch beter in het gehoor liggen. Net als bij het vorige album geldt echter dat het geen gothic metal is, dit is gewoon stevige (death) metal met woeste vocalen, zware gitaren, en blastbeasts. Daar heb ik meteen weer een goed punt te pakken, het is een echt stevig en agressief album geworden. Het niveau is naar mijn idee hoger dan op het vorige album, de songs hebben nog meer een eigen karakter en liggen lekkerder in het gehoor, ondanks het feit dat ze zeer afwisselend en bruut zijn.

Dit is een genreoverstijgend album waar fan van veel verschillende soorten metal iets mee moeten kunnen. Het komt keihard aan, is onderhoudend en gewoon goed. We mogen er best trots op zijn dat dit een Nederlands product is! Dit is buitencategorie materiaal.

<< vorige volgende >>