Project: Failing Flesh - A Beautiful Sickness

Project: Failing Flesh - A Beautiful Sickness

Label : Eigen beheer | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Frank D. : Beste lezers, vandaag een bijzonder recept! U neemt een half pond thrash metal, knikkert dit in een pannetje en laat het even op temperatuur komen. Ondertussen versnijden we een ons of twee industrial van het merk The Kovenant en smoren dat een beetje, zodat de echte harde technokantjes wat zachter worden. In een aparte kom vermalen we dan een 100 gram death metal met wat restjes left-overs van gisteren (u weet wel die avant-garde taart met ambientkrenten en jazzy rozijnen). Dit geheel kloppen we samen met de gesmoorde industrialmix en het inmiddels op temperatuur zijnde trash metalprutje. We scheppen het geheel over in een ovenschaal en garneren het met stukjes traditionele heavy metal. Dat geheel plaatsen we dan in de oven en laten we ongeveer een kwartiertje bakken. Het gerecht is gereed voor consumptie als er een knapperig black metal korstje op zit. En dan? Smikkelen ende smullen van een heerlijke portie Project: Failing Flesh! Serveertip: hard! En er is genoeg voor al uw vrienden!

Met 'A Beautiful Sickness' brengt het amerikaanse trio Project: Failing Flesh een cd uit (zie de inleiding) met daarop een goede mix van allerhande soorten metal. Het kon ook niet anders gezien het feit dat de line-up bestaat uit de twee allerkunners Tim Gutierrez en Kevin 131 die tekenen voor alle instrumenten en Eric Forrest die de zang voor zijn rekening neemt. Eric Forrest? Jawel, de (ex-) zanger van E-Force en Voivod heeft zich op een nieuw project gestort en dat valt helemaal niet tegen. 'A Beautiful Sickness' kent 10 nummers die stuk voor stuk experimenteel zijn te noemen. Ieder nummer heeft zijn eigen identiteit, maar toch vormt het album een geheel rondom een thema dat de erg 'hot' is: de ondergang van de mens (om wat voor reden dan ook).

Een luistertip is de titeltrack 'A Beautiful Sickness', waarvan het intro me in de verte laat denken aan Mezzerschmitt. Ook het onnavolgbare '9mm Movie' verdient een extra vermelding, omdat het zondermeer een van de vreemdste nummers op het album is. Er wordt geopend met een logge blackmetal gitaarriff. Gaande het nummer treedt een viool op de voorgrond, die steeds meer anarchistische trekjes gaat vertonen om te eindigen in een complete chaos. Een ander hoogtepunt wordt gevormd door 'Scene Of The Crime' met zijn sterke The Kovenant-achtige inslag. De staccatoriffs worden omlijst met zware technoinvloeden. Op dit fundament kan Eric zijn spugende, klauwende schreeuwzang (zijn sterke kant) volledig de vrije ruimte geven. Voor de liefhebbers van vreemde covers heeft de band ook nog een aardigheidje, want het laaste nummer van het album is een eigen interpretatie van Venom's 'Warhead'.

Al met al, eindelijk weer eens een band die een eigen geluid weet voort te brengen en dat is alleen maar prijzenswaardig.

<< vorige volgende >>