Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Glittertind - Djevelsvart

Glittertind - Djevelsvart

Label : Indie Recordings | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : In 2001 startte de toen zestienjarige Torbjorn Sandvik met Glittertind als soloproject en lang bleef de Noor in zijn eentje streven naar een persoonlijke mix van traditionele folk en metal. In het begin waren er eveneens punkinvloeden. De geschiedenis van Noorwegen werd steeds belicht in zijn folkloristische muziek, zoals we ook kunnen horen op het debuut ’Evige Asatro’ (2003) en ‘Til Dovre Faler’ over de Noorse verzetsstrijders in de eerste wereldoorlog.

De algemene bekendheid van Glittertind neemt een uitbreiding in 2009, wanneer Napalm Records ‘Landkjnenning’ uitbrengt en Geirmund Simonsen blijkt toegetreden als vaste kompaan, ook voor de productie. In de herfst van dat jaar ontstaan voor het eerst plannen om live op te treden, dit onder aanmoediging van Johnny Anglund op wiens Karmoygeddon Metal festival in Haugesund Glittertind in april 2010 dan ook zijn algemeen toegejuichte live première beleeft.

Het vierde studioalbum ‘Djevelsvart’ (Devil’s Black) is het eerste Glittertind album dat als zeskoppige band gepresenteerd wordt. Dit is eveneens hun debuut op het Noorse Indie Recordings label, terwijl Noors de voertaal in alle songs blijft. Dit is dan ook integere, authentieke muziek, vrij sober en contemplatief. Het is meteen ook het donkerste album dat men ooit maakte omdat gebeurtenissen zoals de moorden op eiland Utoya en de strijd van Torbjorn’s vriendin tegen kanker hun onafwendbare invloed gehad hebben op het creëren van dit album. ‘Inngang’ en ‘Djevelsvart’ vormen een geheel als start van deze Noorse folk trip. De cleane, verhalende zang van Torbjorn is steeds helder en zuiver, enkel in dit nummer horen we ook een beetje grunterige zang. Maar in ‘Sundriven’ speelt men ook stompende rock (met forse zang). Een haast vrolijke melodie plaatst hier de gitaareffecten van Simonsen in het zonnetje, terwijl de samenzang op het einde de Vikingafkomst alle eer aandoet. In elke song levert fluitist Stefan Theofilakis een mooie bijdrage, waarbij we dienen te vermelden dat zijn spel niet fladderend vrolijk is, maar de weemoed in het fluitspel centraal stelt. Mooi! Kalme folkloristische momenten vinden we in het bekend klinkende, fragiele ‘Kvilelaus’ en de pianoballade ‘Nymane’. Het ietwat poppy ‘Trollbunden’ zou een goede single zijn met zijn speelse ritmes. Het wordt nog lekker wild en de Vikingsamenzang met fluit op de achtergrond geven een goed totaalbeeld van de sound van de band. Die is vooral vergelijkbaar met Zweedse soortgenoten als Fejd en in mindere mate Manegarm. Want een song als ‘Taketanker’ mept flink door en vertoont nog wat aloude punkbravoure, maar ‘Utgang’ is enkel een ingetogen pianostuk. Voor we deze ‘uitgang’ doorgaan, genieten we echter nog van de kalme, verhalende zang in ‘Stjernslor’ (fluitspel zoals in progressieve rock) dat aanzwelt met piano en plechtige kloeke gezangen op de achtergrond. Een authentiek Noors folk album met pit aldus.

<< vorige volgende >>