Listen live to Radio Arrow Classic Rock
The Eternal  - When The Circle Of Light Begins To Fade

The Eternal - When The Circle Of Light Begins To Fade

Label : Sombrelight Productions | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : The Eternal ontstond ooit uit de as van de Australische doom metal band Cryptal Darkness. Die hadden onze aandacht getrokken omdat Martin Powell (toen bij My Dying Bride, later Anathema en Cradle Of Filth) er een gastbijdrage op viool voor leverde. Met de naamsverandering evolueerde men onder leiding van Mark Kelson naar weemoedige, dromerige gothic metal, maar het donkere randje is gebleven. Het laatste album dat we hoorden van de band was ‘Kartika’ in 2009, maar daarna blijken we ‘Under A New Sun’ in januari 2011 verdorie gemist te hebben. Voor ons werd het relatief stil rond de band, al werd er wel regelmatig opgetreden in het thuisland Australië en andere verre oorden. En we konden genieten van ‘The Brink’ (2011) van Alternative 4, waarop Kelson samenwerkte met Duncan Patterson.

Op Allerheiligen werd het vijfde studioalbum ‘When The Circle Of Light Begins To Fade’ uitgebracht en Audiocave zou voor een vlotte distributie in Europa moeten borg staan. Laten we hopen dat dit het geval is, want dit is verplichte kost voor fans van alle bovenvermelde bands. We bevinden ons hier in een begenadigde cirkel van muzikanten die ons telkens diep weten te raken met emotionele muziek. Een beetje dromerig, zweverig en bedachtzaam, maar ook voorzien van harde gitaren en meeslepende gitaarsolo’s. Dit werkje trekt deze lijn onverschrokken verder.

Mark Kelson wordt bijgestaan door oudgedienden Marty O’Shea op drums en bassist Dave Langlands. Gitarist Brad Cook is nieuw, maar ook Martin Powell is terug om met zijn prachtige keyboards een zweverige toets aan te brengen en heel sporadisch mag Emily Saaen wat achtergrondvocalen doen. Haar vervormde bijdrage in ‘Carry Us Away’ doet zelfs wat aan Portishead denken. Meer dan een uur is dit melancholie van het hoogste niveau, vervat in toegankelijke songs, waaruit we moeilijk hoogtepunten kunnen selecteren, omdat ze allemaal een natuurlijke flow hebben in het geheel. Naast de verrukkelijke uitbarstingen in soleerwerk waarbij met lekker los gaat, hebben de gitaren meermaals ook een oosterse sfeer en komen de invloeden van The Tea Party (The Eternal werkte met Jeff Martin als producer aan ‘Under A New Sun’) bovendrijven. De zang van Kelson is helder, maar soms omfloerst en anderzijds smooth te noemen. Ondanks het dromerige timbre weet men in songs als opener ‘Circle Of Light’, het ravissante ‘A Quiet Death Of The Sun’ en het rockende ‘Yesterday’s Fire’ toch een enorme stuwkracht op te bouwen. In ‘Dark Day Coming’ duikt mandoline op en zorgt orkestratie voor een weids gevoel. In feite kon een song als ‘Drifting’ zo uit de Anathema catalogus komen ten tijde van ‘Judgement’. Voeg daar de ontzettend mooie piano intermezzo’s aan toe om af en toe een breekbare passage te creëren en je weet dat dit van de eerste tot de laatste noot genieten geblazen is. Nog beter dan ‘Kartika’ is dit en een mijlpaal in de geschiedenis van de band. Hopelijk komen ze nog eens (vlug) onze kant uit.

<< vorige volgende >>