Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Crystal Ball - Dawnbreaker

Crystal Ball - Dawnbreaker

Label : Massacre | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Nima : Al vijftien jaar lang voorziet het Zwitserse Crystal Ball mijn oren van prachtige melodieuze hardrock en power metal, en de heren hebben mij nooit teleur gesteld. Middels goede, pakkende en niet al te moeilijke songs, aanstekelijke melodieën en mooi zanglijnen, en niet te vergeten, muzikaal vakmanschap en de prima zanger Mark Sweeny, wist de band keer op keer indruk te maken. Men bleef altijd trouw aan zijn oorspronkelijke sound, maar boekte op elke nieuwe plaat vooruitgang, en werd tegelijkertijd ook steeds heavier.

De zevende langspeler, ‘Dawnbreaker’, die maar liefst zes jaar op zich liet wachten, is opnieuw een logische stap in de band’s carrière. Het album staat vol met prachtige melodieuze hardrock en opnieuw zijn de power metal invloeden iets toegenomen. Na de intro ‘Zarathustra’ (een metalen versie van de intro van Strauss’ ‘Also Sprach Zarathustra’) gaat de plaat lekker zwaar van start met ‘Break Of Dawn’. Al gauw komt de typische hardrock sound die Crystal Ball altijd kenmerkte om de hoe kijken en klinkt het geheel vertrouwd, maar tegelijkertijd ook fris in de oren. De band heeft je meteen in zijn greep en laat daarna ook niet meer los. Vrijwel elke song is een hoogtepunt op zijn eigen manier en het kippenvelgehalte is hier hoog. Luister bijvoorbeeld naar de pompende, epische karakter van songs zoals het prachtige ‘Anyone Can Be A Hero’ (tevens de eerste single) en ‘Back For Good’, het Whitesnake-achtige begin en het refrein van ‘The Brothers Were Wright’, de 80s rockers ‘Walls Fall Down’ en ‘Touch The Sky’, en u begrijpt wat ik bedoel. Alhoewel niet alle songs even overtuigend zijn, heeft elk nummer wel zijn momenten. Uiteraard zijn ze de verplichte ballades niet vergeten. Nou hadden ze ‘Eternal Flame’ (geen cover) van mij weg mogen laten, maar ‘Stranded’ raakt daarentegen wel de juiste snaar.

De belangrijkste verandering sinds het laatste album, en waarschijnlijk in de band’s loopbaan, is het vertrek van Sweeny. De man was vanaf het begin dé stem van Crystal Ball en erg bepalend voor het geluid. Op dit album maakt nieuweling Steve Mageney zijn intrede en ik moet zeggen dat hij niet alleen absoluut niet tegenvalt, maar de band zelfs nog verder omhoog tilt. Hoewel zijn stem over algemeen wel gelijkenissen vertoont met zijn voorganger en perfect bij de muziek past, klinkt hij iets lager en daardoor warmer. De man heeft een prachtige stem, laat geen enkel steekje vallen en zorgt constant voor vocale hoogtepunten. Op instrumentaal gebied hebben de heren zich natuurlijk allang bewezen en ook hier valt daar niks op aan te merken, wat ook voor de productie van Stefan Kaufmann (die ook verantwoordelijk was voor de ’HELLvetia’ en Time Walker’ albums) geldt.

Wat de heren op ‘Dawnbreaker’ laten horen is niks nieuws en zoals gezegd is dit een typisch Crystal Ball album en een logische stap in de band’s carrière. Als je de band’s vorige albums kon waarderen, niet genoeg krijgt van goede melodieuze, in de jaren tachtig-gewortelde, hardrock en metal, en ook van bands zoals Edguy, Shakra, Labyrinth, Axel Rudi Pell, tot 80s helden zoals Dokken en White Lion en alles wat daar tussen zit houdt, kun je ‘Dawnbreaker’ gerust in huis halen.

<< vorige volgende >>