Textures - Polars

Textures - Polars

Label : Eigen beheer | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

: Michiel B.: We schrijven het West-Brabantse Etten-Leur zo'n 5 jaar geleden. Buiten dat ondergetekende daar in die periode de zuurstof uit de lucht liep te snuiven waren er 2 bijzonder getalenteerde bands die wekelijks in de oefenruimte bij popstichting Popel oefenden tot ze erbij neervielen. We hebben het hier over de bands Lost Sacrament (death metal) en Ground Control (hardcore/thrash/crossover) welke beiden een grote potentie hadden maar helaas ter ziele gegaan zijn. Op dat moment bundelden de beste muzikanten uit beide bands hun krachten (Lost Sacrament leverde gitarist Bart Hennephof, drummer Stef Broks, bassist Dennis Aarts en zanger Rom de Leeuw en namens Ground Control completeerden gitarist Jochem Jacobs en toetsenist/programmeur Richard Rietdijk de line-up) en zag de nieuwe formatie Textures in 2001 het levenslicht.

Nu waren de heren van Textures niet vreemd van enige grootspraak maar al bij hun eerste (en tot zover ik weet enige) optreden in thuishaven Etten-Leur eind 2001 was iedereen in het publiek het erover eens dat Textures een grote toekomst tegemoet zou gaan. Hun polyritmische van de hak op de tak springende nummers in de stijl van met name Meshuggah deden veel aanwezigen verbaasd opkijken. Na dit optreden trok de band zich terug met als doel een debuutalbum te gaan opnemen. Zanger Rom de Leeuw verliet in deze periode de band en hij werd vervangen door Pieter Verpaalen die ook al een Ground Control verleden had. De eigen oefenruimte werd omgebouwd tot opnamestudio en naast het feit dat de bandleden zelf de complete productie en opname voor rekening namen, was gitarist Bart nog eens verantwoordelijk voor de prachtige coverart en was "Polars” eind juni 2003 een feit.

En vanaf het eerste moment dat "Polars” zijn rondjes in mijn CD speler draait worden al mijn hooggespannen verwachtingen overtroffen en val ik van de ene verbazing in de andere. Mijn god wat is dit strak! Wat is dit muzikaal! En wat is dit godvergeten gevarieerd en ingewikkeld! Op het ene moment tovert de band riffs uit haar hoge hoed waar Meshuggah en Dillenger Escape Plan een puntje aan kunnen zuigen, het andere moment (het nummer "Young Man” is hier een goed voorbeeld van) wordt er op At The Gates-achtige wijze de hele boel aan elkaar gerost. Gedurende het hele album waagt de band zich aan meer-(4?)stemmige samenzang wat heerlijk uitpakt en ook is er in de CD ruimte gelaten voor rustmomenten waarin dromerige soundscapes de luisteraar wellicht nog wel verder in vervoering weten te brengen. En als er tijdens 1 zo'n moment ook nog eens een saxofonist zich aandient dan weet ik het helemaal zeker: dit is 1 van de meest gevarieerde platen die ik in jaren gehoord heb. En dan te bedenken dat het een debuutalbum is!

In dit geheel dient in mijn ogen het grootste compliment te gaan naar drummer Stef Broks die werkelijk alle beschikbare ritmes abnormaal strak weet te drummen. Ook degene die verantwoordelijk is voor de rijkelijke composities verdient een dikke veer in zijn reet. Daarnaast zijn de vocalen van zanger Pieter heerlijk agressief en helemaal over de top. De toetsen tonen zich in dit geheel een stille kracht op de achtergrond. Ze zijn net als het kleine snufje zout en peper wat dan meteen je eten een heel stuk smakelijker maakt. En als slagroom op de taart is de productie loepzuiver en perfect in balans.

Zonder enige twijfel is "Polars” niet alleen het beste wat West-Brabant ooit heeft voortgebracht maar tevens is dit het beste eigen product wat ik ooit gehoord heb. Behoudens het drukken van de digi-packs en het persen van de CD's heeft de band werkelijk alles helemaal zelf gedaan. Ik kan er nog uren over doorgaan maar ik denk toch dat je het een keer zelf gehoord moet hebben. En het mooiste van alles is, is dat "Polars”, uitgevoerd in een prachtige digi-pack helaas zonder tekstboekje, slechts 10 Euro kost voor een uur aan muziek. Dus aanschaffen die hap voordat de oplage van 1000 stuks is uitverkocht zou ik zeggen. En aangezien het bij Detonation enige maanden geleden ook wellicht wat geholpen heeft nu maar weer: LABELS! WAKKER WORDEN!!!. Ik ben ernstig geneigd richting de maximale score te grijpen maar wetende dat Textures tot meer in staat is laat ik dat nog even achterwege..

Frank: 'Muzikale gekte!' Dat was het eerste wat me te binnen schoot na het beluisteren van het debuutalbum 'Polars' van de Brabantse band Textures. Deze eerste indruk zou ook na meerdere luisterbeurten niet meer veranderen. 'Muzikale gekte!' dekte de lading helemaal.

Pieter Verpaalen (zang), Richard Rietdijk (keys), Dennis Aarts (bass), Jochem Jacobs (gitaar/ zang), Stef Broks (drums) en Bart Hennephof (gitaar) weten met deze 8 nummers tellende cd een geheel eigen, soms onnavolgbaar, geluid neer te zetten. Hoewel na de eerste tonen de gedachte is dat het gaat om een death-, trash-, metalcore band, wordt, naarmate de cd vordert, duidelijk dat dit slechts een klein deel van de waarheid is. De band gebruikt schitterend gedragen ambient passages (o.a. 'Deter' en 'Effluent') als overgang tussen de diverse nummers. Het levensgrote contrast dat hierdoor ontstaat heeft twee gevolgen. Aan de ene kant lijken de tracks nu nog agressiever en energieker en aan de andere kant geeft het de luisteraar de kans even bij te komen van de voorgaande track. En dat deze moet bijkomen staat wel vast. Ingewikkelde gitaarriffs, snoeiharde drums die abrupt van tempo wisselen, de krijsende stem van Pieter en de voortdurend wisselende melodieën geven het album een zeer dynamisch en complex karakter. Absoluut voorbeeld hiervan is 'Transgression'. De mannen rossen hun instrumenten vanaf de eerste tonen volledig aan gort totdat plots een saxofoon een bijna Yes-achtig intermezzo inzet. Maar ook hiermee maakt de band korte metten door zo mogelijk nog sneller dan in het eerste deel van het nummer naar het einde te scheuren, waarbij drummer Stef Broks een eervolle vermelding verdiend. Schitterend! Maar ook tracks als het trashy 'The Barrier', de agressieve openingstrack 'Swandive' en het energieke en melodieuze 'Young Man' verdienen een extra luisterbeurt.

Toch is er ook een kritische noot. Ofschoon de band het overduidelijk in de vingers heeft om volle, multi-gelaagde composities te produceren, moet Textures wel oppassen daarin niet door te schieten. Er zijn passages waar dit gebeurt en daardoor komt de cd hier en daar wat overvol over. En dat is jammer. Misschien laat 'Polars' zich nog het best vergelijken met het kijken in een caleidoscoop. Iedere keer weer anders.

<< vorige volgende >>