Listen live to Radio Arrow Classic Rock
GWAR - Battle Maximus

GWAR - Battle Maximus

Label : Metal Blade | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Nima : Gwar heb ik altijd gerespecteerd vanwege hun originele imago, uithoudingsvermogen en het feit dat ze zich nergens van aantrokken en altijd deden wat ze deden. Voor de rest heb ik nooit echt wat met deze band gehad. Muzikaal vind ik sommige werk aardig te pruimen op zijn tijd (live is het allemaal een ander verhaal, want een show neerzetten kunnen de heren absoluut), maar ik voelde en voel mij nooit geroepen om bewust een plaatje van deze aliens, monsters, zombies of wat ze ook claimen te zijn, op te zetten.

In 2011 kwam gitarist Flattus Maximus (Cory Smoot) te overlijden. Na hersteld te zijn van dit verlies pakte de rest van de band de draad weer op en ging werken aan de volgende plaat, die volledig zal opgedragen worden aan de gevallen broeder. ‘Battle Maximus’ is dan ook een concept album geworden met het verhaal van Maximus en uiteraard passend bij de imago. Vermakelijk is het allemaal wel, maar we gaan het hier toch echt over de muziek hebben. En die valt op dit album absoluut niet tegen, en die is wederom een orgie van thrash, crossover en punk n’ roll met het nodige gevoel voor humor, en is op en top Gwar. Met dit album heb ik dan ook precies wat ik altijd bij deze band heb gehad: over algemeen vind ik de muziek aardig te pruimen en vooral de thrashy riffs weten de nodige enthousiasme in mij los te maken. Aan de andere kant is de humoristische geflipte kant die het voor mij min of meer verpesten en mijn aandacht verliezen. Zo begint de opener ‘Madness At The Core Of Time’ lekker agressief, maar klinkt de rock n’ roll achtige wending die het nummer krijgt lang niet zo sterk. Dat geldt ook voor de lekkere thrash riffs van ‘Noting Left Alive’, die later omwaaien in een moderne richting. Ook de rest van de nummers weten mij eigenlijk maar voor een deel (en dat zijn de meer rechttoe rechtaan thrash/crossover stukken) te overtuigen.

De enige nummers die mij echt weten te overtuigen zijn ‘Mr. Perfect’ en ‘I, Bonesnapper’, die ook in de langzamere en meer mid-tempo stukken niet inzakken. Over algemeen ben ik geen groot voorstander van instrumentale songs, maar aangezien ik nooit echt fan ben geweest van Oderus Urungus’ stem en zangstijl, die mij ook op dit plaat at en toe erg tegenzit, kan ik het instrumentale titelnummer ook waarderen. Alles bij elkaar kan ik alleen maar zeggen dat ‘Battle Maximus’ een echte Gwar album geworden, die de fans absoluut tevreden zal stellen.

<< vorige volgende >>