Kalmah - Swampsong

Kalmah - Swampsong

Label : Century Media | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Aernout : Finland. Misschien Zweden, maar ik denk Finland. Even checken... Inderdaad. Finland. Hoe heet de band dan? Kalmah. Kalmah? Is dat niet die band met...? Inderdaad. En de band die...? Yup! Dan zal dit vast wel weer.... Een positief verhaal worden ja!

Maar Kalmah...? Ik geef toe, de kans bestaat dat de band niet iedereen evenveel zegt. Daarom een korte weergave van de geschiedenis van deze onderschatte band. Ancestor en Eternal Tears of Sorrow (Antti Kokko & Pasi Hiltula). Die twee bands zijn hofleverancier van Kalmah. In feite is Kalmah zelfs een voortzetting van Ancestor, toen die band in 1998 (eindelijk) begraven werd. De line-up is tussen plaat 1 ('Swamplord') en plaat 2 ('They Will Return') wat gewijzigd (andere gitarist en drummer) maar ook die tweede plaat werd enthousiast ontvangen. En ik voorspel u bij dezen, dat voor hun derde plaat, 'Swampsong', hetzelfde zal gelden.

Als je een plaat één keer gehoord hebt en je weet al dat je hem ongeveer 90 punten zult gaan geven, dan wil dat mijns inziens wel het een en ander over die plaat zeggen. Welnu, 'Swampsong', u raadt het al, is zo'n plaat. Technisch, bruut, divers, snel, sfeervol en ijzersterk. Nu hoor ik sommigen van u denken: Children of Bodom II, en alhoewel u ergens een puntje heeft (immers: Finland: check; technisch: check; snel: check; death metal: check; ijzersterk: check), is dat toch niet helemaal waar. Zo is bij Kalmah het keyboard een minder dominant (meer ondersteunend) instrument dan bij Children of Bodom, en doet de muziek van Kalmah wat vrolijker aan (dan met name de eerdere Bodom Cd's). Wel heel erg CoB is het intro van "Doubtful About It All”, maar daar kom ik nog op.

De nummers een voor een gaan bespreken zou te veel tijd kosten. Toch wil ik aandacht vragen voor enkele tracks. Hierbij ga ik u niet vertellen dat ik, al na twee of drie luisterbeurten, bij het intro van het eerste nummer ("Heroes To Us”) een soort van vreugde voel opkomen dat ik deze plaat weer aan het beluisteren ben. Dat heeft overigens alles met de kwaliteit van de plaat te maken natuurlijk, en het effect wat ik hierboven al even aanstipte, dat je er vrolijk van wordt, dat is op zijn minst opmerkelijk te noemen, zeker als je de stem van Pekka Kokko neemt. Een gemene grunt om 'u' tegen te zeggen, en misschien zitten ze mede daardoor meer in het straatje van eveneens technische bands als Arch Enemy dan van landgenoten Children of Bodom.

In "Burbot's Revenge” zijn de keyboards wat dominanter en dreigender aanwezig dan in menig ander nummer van de plaat. Kalmah laat zich ook hier weer kennen als een variërende band met ideeën. De Therion-esque meerstemmige zang in "The Third, The Magical” smaakt naar meer, maar dat geldt voor de gehele plaat. In dit nummer laat de band zien ook instrumentaal uistekend uit de voeten te kunnen. De rest van de plaat bevestigt dit idee alleen maar. "Bird of III Omen” is dan weer agressiever en is wederom bij uitstek een nummer waarbij de hakkende gitaren uitstekend hun werk doen. "Doubtful About It All” dan, is, zoals eerder gezegd, een nummer dat eigenlijk net zo goed door Alexi Wildchild geschreven zou kunnen zijn. Scheurende gitaren, een voortstuwende keyboard melodie, melodische rustpunten... Maar om Kalmah nou als CoB-kopie te bestempelen, dat zou de muziek tekort doen. Op 'Swampsong' staan namelijk negen tracks die stuk voor stuk nogal de moeite zijn.

Als u echt geen tijd of zin heeft om de CD te gaan luisteren, maar toch wilt weten of deze plaat echt zo goed is, zou ik aan willen raden om in ieder geval het eerste nummer, "Heroes to Us”, te beluisteren. Vind je dat goed, dan kan een blinde aanschaf volgen. Dit is namelijk een plaat die van voor tot achter ijzersterk is en blijft boeien, dus als dat eerste nummer aanspreekt, is er een grote kans dat de rest van de plaat uw goedkeuring eveneens weg zal kunnen dragen. Voor dit doel kan de homepage van de band trouwens ook uitstekend dienen, aangezien hier delen van nummers van alle drie de platen te horen zijn.

<< vorige volgende >>