Mnemic - Mechanical Spin Phenomena

Mnemic - Mechanical Spin Phenomena

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Jordy : Denemarken en zware metal. Dat is een combinatie die in het verleden nooit echt heel succesvol is geweest. Het inmiddels alweer vijf jaar oude gezelschap Mnemic zou wel eens de uitzondering op die regel kunnen worden. Brutaal, variërend en melodisch, zo noemen ze zelf hun debuutalbum 'Mechanical Spin Phenomena' dat is uitgebracht onder het prestigieuze Nuclear Blast label. Officieel is de bandnaam 'Mnemic' Latijns voor 'herinnering'. Zelf heeft de band hier echter 'Mainly Neurotic Energy Modifying Instant Creation' bij bedacht. Zozo, na het lezen van hun biografietje zou je haast gaan denken dat we hier te maken hebben met een band die verdomd goede muziek maakt, want de eerder genoemde opmerkingen zijn niet mis.

Na het luisteren van het album moet ik toegeven dat ze best wel gelijk hebben. De band is inderdaad brutaal, lekker recht voor z'n raap en hier en daar zijn ook wat melodieuze gitaarlijntjes te vinden die ondersteund worden door de meest vage en deprimerende elektronische geluidjes. De zang van Michael Bogballe is ook brutaal, tot aan het schreeuwerige toe, en de beukende drums maken het tot één groot orgasme van ongeremde agressie en frustratie.

De productie is ook erg strak, maar dat mag ook wel met het grote Nuclear Blast als geldschieter en niemand minder dan Tue Madsen achter de knoppen, die ook producer is geweest van The Haunted.
Het album is met negen nummers van zo'n drie minuten wel wat aan de korte kant, maar het moet gezegd worden dat dat half uurtje aan geweld meer dan genoeg is. Want met de term 'variërend' die de band zich toedicht ben ik het niet eens. De nummers lijken erg veel op elkaar en er is geen nummer dat er erg uitspringt of dat geheel anders klinkt dan de rest van het album.

Dat neemt niet weg dat dit een heerlijk 'leef-jezelf-uit' album is. Alle ingrediënten om compleet uit je dak te gaan en de boel aan gort te meppen zijn op dit album aanwezig: beukende drums, panische zang, snoeiharde gitaren en deprimerende samples. Zoals bijvoorbeeld in het nummer 'Ghost' dat ramt en beukt als een gek. Mnemic valt te omschrijven als een samensmelting van Slayer met Slipknot en de Nederlandse ramformatie Dimension Seven. Geen slecht debuutalbum en als we de band moeten geloven is dit het begin van iets groots. In de toekomst kunnen we nog veel meer herrie, rotzooi en vernietigende troep verwachten van deze gefrustreerde Noorderlingen. Dit voorgaande klinkt wat neerhalend, maar dat is het niet. Mnemic rockt als een aap en mogen van mij nog wel eventjes doorgaan. Denemarken Rules!!!

<< vorige volgende >>