Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Lick Library - Learn To Play 50 Metal Killer Licks

Lick Library - Learn To Play 50 Metal Killer Licks

Label : Roadrock | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: DVD/Video/Blu-ray

Remco Post : Deze maand bespreken we ondermeer de DVD 'Learn To Play 50 Metal Killer Licks' van Lick Library. Er is inmiddels een 'Volume 2' van gemaakt, maar voor de beoordeling daarvan zul je een maandje langer geduld moeten hebben. Tenzij je dit naderhand in de archieven terug leest natuurlijk. Op deze DVD krijg je voor de verandering niet de killer songs van een bepaalde band, maar puur een focus op de gitaartechnieken die gebruikt worden door legendes als Yngwie Malmsteen, Randy Rhoads, Kirk Hammett en Zakk Wylde. De docent is Danny Gill en de hoofdstukken zijn: Minor Pentatonic Licks, Minor Pentatonic Shred, Minor Diatonic Licks, Intervallic Licks, String Skipping, Harmonics, 2 Handed Licks, Harmonic Minor en Combining Scales.

Ik ga de hoofdstukken toch maar even langs met je. Het is soms best taai om alle oefeningen te herhalen, zeker als je gewoon nummer wilt spelen, maar als fundering voor je gitaarspel is het cruciaal. Steve Vai, Dave Murray en Alexi Laiho hebben het ook altijd braaf gedaan, ze leerden het alleen wat sneller dan de gemiddelde beginner. De DVD begint met de Minor Pentatonic scale, die zeer goed uitgelegd wordt. Daarnaast laat Danny zien hoe je hier solo's mee kan maken. Deze worden sneller en sneller voorgedaan en als tip wordt meegegeven dat met een Wah erbij dit helemaal heerst (en dat is ook wel zo).

Het volgende hoofdstuk gaat verder hiermee, maar heet niet voor niks 'Shred'. Hier wordt het tempo stevig opgevoerd en moet er rook op de hals tevoorschijn komen. Jij wilde metal doen, toch? Dan kon je weten dat snelheid onvermijdelijk werd op een bepaald punt. En dat is precies wat dit hoofdstuk behelst voor je. Verwacht dus snelle solo's, die je als je ze eenmaal beheerst zo kan gaan gebruiken in je eigen nummers. En ook daarvoor geldt dat jouw helden dat ook gewoon doen.

De volgende oefening is de Diatonic Scale, in het Nederlands Diatonische Ladder. Deze kent zeven tonen, in plaats van de vijf van de Pentatonic, dus dat maakt het wat uitgebreider. Het octaaf wordt verdeeld in vijf grote en twee kleine intervallen. Ja, dat is behoorlijk theoretisch, maar dat is deze instructie dan ook. Het wordt echter echt prachtig uitgelegd en op een zo rustige manier dat iedereen het mee kan doen. En als je in doelgroep valt, doe jezelf dan een plezier en oefen gewoon mee totdat je op een voor jouw acceptabel niveau mee kan komen. Stop in elk geval nooit met een basisoefening omdat je het niet leuk vind. Het is even puzzelen in het begin, maar je hoort gelijk de rijkdom van de ruimte die in je spel ontstaat.

De Intervallic licks zijn ladders met tonen ertussen. “Intervallic” verwijst dan ook naar “interval”. Ik waarschuwde je al dat we theoretisch gingen worden, maar in dit geval is de terminologie misschien nog moeilijker dan het gebruik ervan. Gewoon even opletten en meedoen, voor je het weet heb je weer een nieuw trucje in je hoge hoed. Vergelijk het bijvoorbeeld met een G powerchord, waarin de tweede toon dus de D is, deze ver uit elkaar liggende tonen worden nu dus toegepast in ladders voor solowerk.

String Skipping is een techniek waarin je zoals het al klinkt gaat soleren met een snaar die je overslaat. Je soleert dus bijvoorbeeld op de Hoge E en de G en gaat erna naar de B snaar of je vergeet de hele B. Als je willekeurig ladders gaat spelen en gaat string skippen, dan kan het heel dissonant tot zelfs knullig overkomen, maar als je weet naar welke tonen of met welke vingerpatronen je dit uit kunt voeren, kun je hele interessante dingen doen. Een heel bekend voorbeeld van een riff met string skipping is 'Sweet Child O Mine', van Guns N' Roses. Als je nog niet zo lang bezig bent, kan die wat te hoog gegrepen zijn, maar met wat doorzettingsvermogen en veel oefenen, is het allemaal best te doen. Ook Slash speelde hem tenslotte met hetzelfde aantal vingers dat jij ter beschikking hebt.



Harmonics gaat over waar je harmonics kan spelen en hoe kan je deze gebruiken in je solowerk. En dat gaat er in zijn geval heftig aan toe op manieren zoals ik ze zelf nooit toepasbaar heb gedacht. In dat opzicht is het leuk als je oefent en meteen aansluiting krijgt, zodat je de lat kan blijven verleggen. Maar in hoofdlijnen denk ik dat de DVD toch bedoeld is voor een groep gitaristen met een bescheiden niveau, dus dan kan deze passage wat hoog gegrepen zijn.

Het volgende onderdeel is 2 Handed Licks en dat is een ander woord voor tappingwerk. De techniek is op de kaart gezet door een vriendelijk en redelijk succesvol gitaristje uit Nijmegen, Eddie van Halen. Los van het feit dat je er partijen mee kunt spelen met notenschema's die normaal buiten het bereik van je linkerhand (rechts als je de gitaar andersom heb, uiteraard) liggen, ziet het er ook fucking cool uit. En voor een sologitarist, laten we eerlijk zijn, is dat de helft van het verhaal. Hier laat Danny je zien hoe je tapwerk in je spel tot het maximale kan gebruiken, want ook al is Danny geen arrogante rockstar, maar een vriendelijke leraar, hij beheerst zijn instrument wel op indrukwekkende wijze, laat hij ook hier weer zien. Wederom is de vraag gerechtvaardigd wie je nu precies aanspreekt met het hoofdstuk.

De Harmonic Minor Scale is volgens Danny de meest heftige metal toonladder en er was er eerlijk gezegd niet één die ik eerder al kende. Het klinkt behoorlijk freaky en klinkt mij vooral als de klassieke solo's van Yngwie. Dit is dus iets waar ik verder mee ga oefenen! Want doorzettingsvermogen op basisoefeningen is één ding, je moet ook erkennen dat je soms zo ver afdwaalt van je eigen bedoelingen en mogelijkheden, dat je de handdoek maar beter in de ring kan gooien. Het laatste hoofdstuk gaat simpelweg over het combineren van alle hierboven genoemde ladders. Dus zorg dat je alle ladders goed beheerst en je kan prachtige dingen ermee maken. Ook al lijken de oefeningen nog zo saai. Dat ga ik ook niet mooier maken voor je, dat is het op punten soms ook, dat hoort er gewoon bij en het maakt je uiteindelijk alleen maar beter en completer.

Conclusie: in tegenstelling van wat je zou denken van deze titel gaat deze DVD dus over metal solo techieken (scales) en niet over riffs of solo's van bekende gitaristen. En eerlijk gezegd had ik daar wel een beetje op gehoopt, want dat is het eerste wat je wilt als je een gitaar koopt: bekende tunes meespelen. Het liefst de klassieke riffs. Een uitstekende dvd voor de gitarist die vette solo's wil gaan spelen en hiervoor de kennis van de verschillende ladders voor moet hebben. Wel moet ik zeggen dat het niveau van de oefeningen een beetje te breed is. Bij sommige oefeningen val ik in slaap, bij andere oefeningen haak ik af. Het lijkt mij handiger één type niveau aan te spreken. Maar ik heb me er uitstekend mee vermaakt, alles bij elkaar. Ik ben wel vergeten te tellen overigens of het wel echt 50 licks waren hihi.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>