Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Infinita Symphonia - Infinita Symphonia

Infinita Symphonia - Infinita Symphonia

Label : Scarlet Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Twee jaar geleden wist het Italiaanse Infinita Symphonia mij zeer aangenaam te verrassen met hun uitstekende debuut, 'A Mind's Chronicle'. De band kwam met een eigenaardige benadering van symfonische power metal. Met invloeden vanuit de progressieve rock en metal, traditionele heavy en power metal met een thrashy randje en een moderne aanpak wist Infinita Symphonia zich te onderscheiden van de vele collegae en behoorde wat mij betreft meteen tot één van de beste nieuwkomers van het genre.

Net zoals bij alle nieuwe bands was het aan de Italianen om zich op de tweede album te bewijzen en laten zien dat het succes niet eenmalig was. En verdomme, dat doen ze voortreffelijk op deze titelloze tweede plaat. De aanpak en de succesformule van het debuut is hier voortgezet en de band heeft zijn identiteit weten te bewaren. Wat echter opvalt aan dit album is dat de nadruk minder op power metal ligt, maar op een meer progressieve aanpak. Daarnaast bevat de muziek meer invloeden vanuit de AOR en melodieuze hardrock-hoek. Hierdoor is de plaat melodieuzer uitgevallen dan het debuut en klinken de nummers iets dromeriger. Ik moet zeggen dat deze aanpak mij ook prima bevalt en dat de plaat hierdoor makkelijker weg luistert en klinkt iets toegankelijker. Begrijp me niet verkeerd, want de nummers zitten vol afwisseling en hier en daar wordt de tempo flink omhoog gegooid, en ook de zware, moderne klanken - waarbij is soms aan van Bruce Dickinson's laatste soloalbums moet denken - zijn nog altijd aanwezig. Tegelijkertijd is het album dankzij de complexe songstructuren en progressieve aanpak niet makkelijk te verteren en heeft meerdere luisterbeurten nodig om goed tot zijn recht te komen.

Op instrumentaal en vocaal gebied hadden de heren zich al bewezen op 'A Mind's Chronicle' en ook op 'Infinita Symphonia' laten ze op dat gebied geen ruimte voor discussie, noch kritiek. Vooral vocalist Luca Micioni verdient weer een extra pluim voor zijn magnifieke performance en vocale capaciteiten. Op 'Fly' wordt hij trouwens nog bijgestaan door Michael Kiske (ex-Helloween). Nou had Luca uiteraard geen vocale ondersteuning nodig, maar Kiske's bijdrage is zeker leuk. Tot slot heeft de productie team Giuseppe Orlando (Novembre), Henkka Niemistö en Svante Forsbäck (Sonata Arctica, Apocalyptica) een fantastisch werk afgeleverd en de plaat voorzien van een volle, krachtige, heldere en frisse sound. Alles bij elkaar opgeteld heeft Infinita Symphonia wederom een meesterwerkje afgeleverd en zijn positie in het genre extra onderstreept. Fans van melodieuze, symfonische, progressieve rock en power metal zullen hiervan smullen.

<< vorige volgende >>