Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Amorphis - Circle

Amorphis - Circle

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Amorphis behoort tot de baanbrekende metal bands uit het land van de duizend meren die een blauwdruk zouden vormen voor de impact van de Finse metalscène op het buitenland. Gesticht in 1990 gingen zij hun death metal furie verfijnen met invloeden uit folk, prog rock, gothic, klassieke metal en ja, zelfs pop. Dit heeft tot hier toe zijn reflectie gevonden op tien albums. Iedereen heeft vast zijn favoriet, maar 'Tales From The Thousand Lakes' mag toch wel als klassieker de annalen in gaan.

Sinds 'Eclipse' (2006) met zanger Tomi Joutsen zit het succes van de band terug in de lift. Zo haalde het meest recente album 'The Beginning Of Times' (2011) de hoogste noteringen in meerdere hitlijsten ooit. Om routine en voorspelbaarheid tegen te gaan, besloot de band na vier albums in de Sonic Pump studio andere oorden op te zoeken. Hun jarenlange vriendschap met Peter Tägtgren kreeg een vervolg op de werkvloer, m.a.w. Peter heeft dit elfde studioalbum 'Circle' opgenomen en gemixt en gemastered, echter niet in zijn eigen Abyss studio. Men werkte op het platteland, in de Petrax Studio in Hollola en ook in de 5K Studio in Helsinki. Genoeg feiten… verandering van spijs doet eten en leidt in dit geval tot een fris, harder, gemotiveerder en verrassender album dan de laatste jaren het geval was. Wat zeg ik? Dit is een knaller van jewelste die zelfs mij, als fan van het eerste uur, verbaasd doet staan! Daar hoort een woordje uitleg bij…

Met zware riffs en een woeste schreeuw gaat 'Shades Of Gray' van start. Het blijft ruw met stotende ritmes en de sappige grunts van zanger Tomi Joutsen, maar dan is er plots zo'n vertrouwd erg aanstekelijk refrein waar de band ook een patent op heeft. De zoetgevooisde zang klinkt warm en meeslepend. Gitaren weven folk melodieën aan elkaar als een overzichtelijk patchwork. Zo worden ruwe en zalvende stukken aan elkaar gesmeed tot een opener waarbij we meteen op het puntje van onze stoel zitten. Toen folk alleen nog maar tot een andere generatie behoorde, ging Amorphis al experimenteren met het genre. In 'Mission' is deze folk invloed sterk aanwezig, terwijl de weemoedig verhalende zang soms met piano begeleid wordt. Er is een knap samengaan van heftige gitaren en keyboards tot de hoofdmelodie naar een plots einde leidt. Bij het bespreken van vlotte gothic metal hebben we in het verleden ook al dikwijls naar Amorphis verwezen. 'The Wanderer', 'Narrow Path' (met weemoedig fluitintro en folk tinge), de single 'Hopeless Days' (met enkel cleane zang en mooie gitaarsolo) en later 'Into The Abyss' vallen als catchy songs in deze categorie. Het tweede deel van 'Circle' is avontuurlijker. Dan denken we vooral aan het magistrale 'Nightbird's Song'. Na afwachtende gitaren brult Tomi 'Rise!' en vangt er zowaar een bijna zwartgeblakerde black metal passage aan met een wereldmelodie die dan toch weer aanstekelijk is. We horen ook weer lijntjes met zalvende, cleane zang, zelfs een proggy fluitintermezzo en vooral veel wild gitaarwerk. Subliem! Ook in 'Enchanted By The Moon' musiceert Amorphis op eenzame hoogte. Dit is een epische turf met wendingen die we niet echt van de band verwachtten en samen tot een cruciale apotheose leiden. Wat een climax! De band besluit met 'A New Day' waar keyboards en zware gitaren in duel gaan. Tomi zingt er onverstoorbaar doorheen: “The sun will rise again” en men vervolgt met piano en een exotisch tintje op (een soort) panfluit.

Amorphis verkent nieuwe paden en blijft toch zichzelf. Over het conceptverhaal schrijven we in het interview wat in de mei editie zal komen te staan, maar dit album heeft wel de kwaliteiten om oude en nieuwe fans te verenigen tot één wereldwijd spreekkoor dat de Finse band toejuicht. Hulde!

<< vorige volgende >>