Sepultura - Roorback

Sepultura - Roorback

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Horst : Vorige maand was ik aanwezig bij de luistersessie van dit nieuwe Sepultura album, zoals je in ons mei nummer hebt kunnen lezen. Ik had natuurlijk de handicap dat ik op dat moment de plaat maar n keer kon horen, dus was mijn oordeel gebaseerd op de eerste indruk. Nu draait de promo ondertussen al weer zijn zoveelste rondje door de CD-speler, maar nog steeds blijf ik hangen bij de eerste indruk. Ik neem je weer even mee naar de luistersessie

"om vervolgens even weg geblazen te worden door het openingsnummer. Goedemorgen pater! Het gaspedaal is weer eens teruggevonden zo te horen, en het beukt als een gek. Als dit de standaard is voor de complete schijf Helaas is dit dus niet het geval, maar dat wil geenszins zeggen dat we hier spreken over een tegenvaller, no way. De tracks op 'Roorback' zijn behoorlijk verschillend van elkaar, wat de variatie wel te goede komt overigens. Naast het openingsnummer staan er nog vier rappe deuntjes op, komen we een paar tracks tegen die lekker vlot en groovend in het gehoor liggen - groove is wel een sleutelwoord op deze schijf - en uiteraard ontbreken in een aantal nummers de 'tribal' invloeden niet, maar gelukkig zijn die invloeden niet al te nadrukkelijk aanwezig. Ook staat er nog een halve ballad op, maar die hadden ze er wat mij betreft wel af mogen laten, wat een sfeerbreker zeg. Maar wat me echt opviel tijdens het luisteren: de band klinkt bijzonder agressief en boos op 'Roorback'. Er wordt geragd, gemept, gebeukt, gespuugd, geschreeuwd en alles wat een mens nog meer kan gebruiken om een stuk frustratie te kwijt te raken. Wat die frustratie inhoudt? Geen idee. De interviews vonden plaats voor de luistersessie, en een tracklist of lyric sheet was ook niet beschikbaar. In ieder geval was de woede voelbaar, en dat drukt een zware stempel op de plaat. Een stempel wat mij in ieder geval wel bevalt. Het blijft natuurlijk moeilijk oordelen over een plaat die je slechts nmalig hoort, terwijl je ook nog eens afgeleid wordt door mensen om je heen die je bier komen brengen en een goed gesprek beginnen (al vind ik dat bier uiteraard niet erg hehehe), maar vooralsnog is de eerste indruk een positieve. 'Roorback' is een verzameling van alles wat de band de afgelopen jaren heeft gedaan, zonder dat de balans teveel doorslaat naar n bepaalde richting.

Zoals gezegd heb ik nog steeds hetzelfde gevoel over 'Roorback', en nu ik de teksten ook gelezen heb snap ik ook alle woede en frustratie, aangezien de band weer fel van leer trekt tegen allerlei sociale en politieke misstanden in deze wereld. De nummers op de plaat, welke trouwens bijzonder sober klinkt, zijn stuk voor stuk sterk, met uitzondering dan van die ballad ('Bottomed Out' is en blijft een saai deuntje). Vooral de rappe jongens 'Come Back Alive', 'Corrupted', 'Leech', 'The Rift' en 'Activist' kunnen mij in het bijzonder wel bekoren, evenals het slepende, dreigende 'Urge'. 'Outro' daarentegen slaat werkelijk helemaal nergens op. Ruime een minuut wat vaag lawaai, dan 8 minuten van totale stilte gevolgd door iets wat lijkt op 'Sepultura Unplugged in de kruipruimte'. Het zal door de band en het label wel als dolkomisch beschouwd worden, maar twee extra 'normale' nummers hadden wellicht meer op zijn plaats geweest, zeker als je beseft wat een CD tegenwoordig kost. Heeft U zich ooit wel een afgevraagd waarom mensen muziek voor niets downen van Internet in plaats van het met de zuurverdiende centen te kopen? Nou, dit soort grappen helpen niet echt kan ik je wel vertellen. Gelukkig maakt de bonustrack 'Bullet The Blue Sky' (inderdaad, een U2 cover) een hoop goed.

<< vorige volgende >>