Listen live to Radio Arrow Classic Rock
My Education - A Drink For All My Friends

My Education - A Drink For All My Friends

Label : Golden Antenna | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : My Education maakt instrumentale rock. Dat is tegenwoordig nu niet bepaald een manier om je te onderscheiden van de massa. Er zijn honderden, zo niet duizenden bandjes die riffs aan elkaar rijgen voor soundtracks van films die nooit gemaakt zullen worden. De een nog heviger inzettend als de ander, maar uiteindelijk allemaal op elkaar lijkend. My Education, afkomstig uit muziekstad Austin in Texas, heeft een manier gevonden om toch anders te zijn dan de massa die in de zelfde vijver vist. Het antwoord van My Education luidt bijzondere instrumenten, om precies te zijn de altviool, cello en pedal steel gitaar. Zij geven de muziek op 'A Drink For All My Friends' - volgens de informatie in het boekje opgedragen 'to everyone we've lost' - een melancholieke toon.

Natuurlijk, er zijn meer bands die het geluid van de viool toepassen in hun instrumentale muziek. De Australische formatie Dirty Three bijvoorbeeld, maar in vergelijking is My Education meer metal-gericht en dat is ook de reden dat we er hier naar luisteren en over schrijven. Op de momenten dat de strijkers zwijgen, verdwijnt de melancholieke ondertoon om plaats te maken voor een stuwende sound die sterk doet denken aan zo'n andere instrumentale band die net iets anders is dan de meesten: Maserati. Niet geheel toevallig klinkt die band het sterkst door in het aan Jerry Fuchs (daar heb je hem weer) opgedragen 'Roboter-Höhlenbewohner', een geniale titel voor een hispeed krautrock knaller die acht minuten lang het stof uit de speakers blaast. 'Happy Village', het nummer dat er op volgt lijkt je in eerste instantie in slaap te wiegen, maar halverwege de elf minuten die het duurt vindt de band een hogere versnelling en barst het gitaargeweld alsnog los om min of meer naadloos over te gaan in het enigszins misplaatst overkomende 'Homunculus'. Niet dat het een slecht nummer is, integendeel. De hardrockende, enigszins dof klinkende track - met saxofoonsolo - is gewoon nogal anders dan de rest van het album en daardoor een vreemde afsluiting.

Het een en ander neemt niet weg dat 'A Drink For All My Friends' een verrassend aangenaam album is van een band die al lang aan de weg timmert, maar al die tijd aan mijn aandacht was ontsnapt. Ten onrechte, blijkt nu.

<< vorige volgende >>