Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Lick Library - Learn To Play Steve Vai

Lick Library - Learn To Play Steve Vai

Label : Roadrock | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: DVD/Video/Blu-ray

Ramon : Deze maand pakt gastschrijver Remco Post weer twee DVD's van Lick Library voor je op. Naast het redelijk toegankelijke werk van Foo Fighters kijkt hij even mee in de eregalerij van de gitaristen, de alom geprezen Steve Vai. Remco heeft de ervaring en de achtergrond om dit soort werk op waarde te schatten, maar hij heeft er totaal geen moeite mee zich neer te leggen bij het feit dat hij af moet haken op sommige momenten. Het zijn de songs van David Lee Roth's 'Eat 'Em And Smile' album. Remco neemt het vanaf hier weer over.. (Ramon)

Neem een tip van me aan: zeg niet tegen iemand bij Lords Of Metal dat het je leuk lijkt om een Lick Library DVD van 'Learn To Play Steve Vai' te reviewen. Het gevolg is nu dat ik Volume 1,2 en 3 binnen heb en ik zal elke maand één ervan zo duidelijk mogelijk reviewen. Maar het niveau is best pittig, om maar eens een understatement te gebruiken. Even wat over mezelf: ik speel al een jaar of 20 en speel en heb gespeeld in meerdere metal en hardrock bands. Mijn niveau is redelijk tot goed te noemen, maar ik ben geen guitar hero. Zie me als een James Hetfield, of Jim Root- achtige qua niveau. Goed in het slagwerk en wat redelijke solo's, maar nergens een virtuoos. Dat heb ik nooit geambieerd en ik ben best tevreden met het niveau dat ik heb. En daarom is het zo leuk om te beginnen met de review van 'Learn To Play Steve Vai volume 1'.

Deze DVD bevat (slechts) vier nummers met de titels:
Yankee Rose
Going Crazy
Ladies Nite in Buffalo
Big Trouble


Deze nummers zijn allemaal afkomstig van het David Lee Roth album 'Eat 'Em And Smile'. Het werk van onder andere 'Passion And Warfare' volgen dus op Volume 2, die je volgende maand kunt lezen. Voordat ik echt begin is het ook wel handig om nog te vermelden dat ik op een Telecaster of Les Paul speel, dus een tremolo zit er bij mij niet op, wat het soms wel wat lastiger zal maken. Dus tip 2: zorg voor een gitaar met tremolo. Je hebt nu al heel wat geleerd.

Het eerste nummer is 'Yankee Rose' en wederom pakt leraar Danny Gill het op. Die gast kan echt wel wat, ik blijf me over hem verbazen, terwijl hij ontzettend rustig en bescheiden over komt. De eerste licks zijn gelijk in de trend van praten met je gitaar, dus zeg eens “Hey You” met je gitaar met behulp van bends, een wah pedal en een stevige delay. Maar tot hier is het nog wel te doen. Het is gewoon een retecoole techniek en Vai's trademark. Maar vanaf dan volgt het ene stuk met freaky shit na het andere…. DAMM! En Danny lacht er vrolijk bij, want ook hij doet dit niet elke dag vrees ik. Het grote voordeel is dat het gewoon nummers zijn, dus er zitten ook gewoon zangriffs en refreinen in, dus hier spelen we voor de verandering wel gewoon redelijk normale riffs. Als je alleen powerchords beheerst, pak dan maar in, er komen akkoorden voorbij die zelfs voor mij nieuwe aandoen. Wel gebruik je continue je wah om de akkoorden het juiste geluid te geven. Dus als je dat al kan ben je in het voordeel. 'Going Crazy' vervolgt met een andere docent, namelijk Dave Kilminster. Hij doet alvast één ding goed, want hij speelt op de signature witte Vai gitaar, waar je Vai zelf ook 99 van de 100 keer op ziet spelen, de JEM 555. Deze gast zit er ontzettend (bijna irritant) relaxt bij en speelt het gewoon allemaal maar even zoals het is. Nu is het intro ook wel te doen, aangezien hier verschillende akkoorden worden gebruikt die geen hoge wiskunde zijn. In de coupletten gaat het wel over naar fingerpicking, dus vergeet je plectrum en plukken maar! Als we bij de solo zijn aangekomen heeft Dave zijn overhemd maar uit gedaan en gaat hij in zijn hemd verder, misschien is dat een voorbode? Ook in de solo is het fingerpicking, wat het niet bepaald gemakkelijker maakt. Voor de solo zijn niet minder dan 13 hoofdstukken gereserveerd, alleen de solo, zeg dat genoeg?



Nummer drie is 'Ladies Nite In Buffalo'. Er is iets dat al opvalt voordat we er beginnen. In de chapter index hebben we solo part 1, solo part 2, solo part 3 en solo part 4... WTF! Voor dit nummer is de docent Guthrie Govan, een soort Engelse hippie. In ieder geval heeft hij er zin in en moedigt aan om te gaan beginnen. Het intro en de eerste riff zijn echt tricky. De slag, samen met de vreemde akkoorden én het gebruik van de tremolo maakt het enorm funky, maar ook erg lastig. We beginnen met de solo en Guthrie zegt “Now let's have some real fun!”. Ik tel weer even de chapters van de solo en ik kom op 21! En als de docent het al heeft over licks from hell, maak dan inderdaad je borst maar nat! Dit is gewoon een ander niveau. Het laatste nummer is 'Big Trouble' en wederom neemt Guthrie hier de leiding. Alleen heeft hij nu zijn PRS ingewisseld voor een vet rode Ibanez. Het zit hem hier weer in de funky slag met weer geheel nieuwe akkoorden. Powerchords en de standaard E en A open akkoorden kent Vai blijkbaar niet, waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan. Echt fantastisch hoe het klinkt, maar mij is hij al kwijt.

Dat brengt mij tot de conclusie: Vai is voor gitaristen die beter zijn dan heel erg goed. Dat er al drie mensen (docenten) zijn die nummers van hem naspelen vind ik vanuit mijn perspectief al bijzonder. Dit zijn dus nummers van David Lee Roth en voor mij persoonlijk minder bekende nummers. En zitten we juist niet te wachten op de nummers van onder andere 'Passion And Warfare' en het werk erna? Dus op naar de volgende editie waar ik deze zal bespreken!


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>