Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Ruben Hoeke Band - Loaded

Ruben Hoeke Band - Loaded

Label : Dimension Records | Archiveer onder bluesrock

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Het is alweer zeven jaar geleden dat de Ruben Hoeke Band voor het laatst de burelen en annalen van Lords Of Metal bereikte met het debuutalbum 'Sugar'. In die tussenliggende jaren heeft oprichter en naamgever Ruben Hoeke niet lui achterover leunend op zijn reet gezeten. Hij won een 'Duveltje' voor beste gitarist van Nederland (beoordeeld door collega muzikanten), de band tourde zich drie slagen in de rondte in binnen- en buitenland, en bracht in 2010 het tweede album 'Coexist' uit.

Album nummer drie 'Loaded' knalt uit de startblokken met de heerlijke bluesrockstomper 'High On The Bottle'. Opvallend is meteen het aan Eddie van Halen-achtig gitaarwerk van Hoeke. Iets dat later in het hitsig opzwepende 'Raging Fire' nog nadrukkelijker de kop opsteekt. Zo, die vent kan spelen! En al zingt zanger Frank Pardo een stuk rauwer, hij geeft hier zijn beste David Lee Roth impressie. Wat een heerlijk geil beest van een nummer. 't Zou niet hebben misstaan op 'A Different Kind of Truth'. De bluesrock van de Ruben Hoeke Band beperkt zich dus niet tot dat idioom, maar laveert tussen, rock, R&B, bluesrock en dus hardrock.

Niet alle nummers hebben hetzelfde sprankelende niveau. Het is wat cru om te zeggen, omdat het opgedragen is aan een overleden moeder, maar het wat poppy en laidback klinkende 'Gone But Not Forgotten' is een beetje saai. Ook het navolgende 'Crazy Mama' is een niet erg opvallend nummer, al klinkt het nummer best wel lekker, mede dankzij de rondscheurende mondharmonica. In 'Is There A Heaven, Is There A Hell' wordt ook al een 'mama' aangehaald, dus het lijkt erop dat de moeder van Pardo (tekstschrijver van alle nummers) van ons is heengegaan.

Het eerste deel van het album bevat niet de sterkste nummers, maar vanaf 'Raging Fire' is het smullen geblazen. Met name de aan Van Halen neigende nummers, later horen we in 'Give It Up!' nogmaals zulke klinkende VH-licks, zijn de smaakmakers. Maar ook de ingetogen bluesrockballad 'Soul Of A Man' is een prachtig gloedvol en lang slotakkoord van het album, waarin met name Pardo excelleert.

Misschien zou Joe Bonamassa op de volgende wereldtournee eens een belletje naar Wormerveer moeten plegen, en informeren of hij genegen mag zijn Ruben Hoeke met zijn band te mogen hebben als zijn voorprogramma. Als Bonamassa dat tenminste aandurft, want dit is bijpakkelderbluesrock van de bovenste plank!

<< vorige volgende >>