Tungsten - The Abuse

Tungsten - The Abuse

Label : Eigen beheer | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Tormentor Erich : Vanuit Chalmette, Louisiana USA opereren Steve + Mark Talamo samen met Al Hodge onder de naam Tungsten. Deze heren zijn echte doe-het-zelvers. De 14 tracks op dit 'The Abuse' werden zelf geschreven en ingespeeld. Ze deden zelf de productie. Mark deed daarbij de enginering en de mastering. Al hielp Mark weer met de mix, maar de cover komt weer van Mark alleen, alhoewel ik zwaar het vermoeden heb dat Mark ergens thuis 'The Dark' van Metal Church nog heeft liggen. Om dit staaltje zelf werkzaamheid af te maken is de cd uitgekomen in eigen beheer, en zelfs te MP3-en via www.tungsten.com want na drie eerdere cd's via independent labels was men het gezeik met platenlabels meer dan zat. De enige die op deze cd staat vermeld en niet in de band speelt is de fotograaf, maar die heet wel weer Talamo met de achternaam dus ook dat zit wel snor denk ik zo.

Goed. Wel, tja, ik vind het jammer voor deze mannen en hun effort, maar wat is dit saai zeg. De muziek is een soort kruising tussen de hoekige ritmes van een Prong, en die treffen dan weer op wat Type-O-Negative achtige doom, maar dan gewoon niet spetterend. Luister maar eens naar opener 'I Quit' en 'Riding The Curve' voor het snellere werk en 'It's The Only Thing She Knows' of 'Who Are You?' voor het langzamere werk. Mij valt telkens op dat genoeg andere bands ook deze muziekstijl combineren, maar dan wel met meer pit en overtuiging. Het klinkt bij Tungsten allemaal net iets te mat. Tekstueel gezien heeft men volgens mij wel therapeutische werking bij het schrijven van de songs gehad want tekstregels zoals "I smile as I watch you burn, cause now it's my turn, "She's just another junkie with a disease of "Erase the pain inside of me zijn niet bepaald vrolijk te noemen. Euvel hierbij is dat Al sommige regels wel heel vaak herhaalt, waardoor je gaat denken van: "Ja ja, nou weet ik het wel hoor!. Bovendien is de zang van Al vrij laag en monotoon, en de productie legt ook al de nadruk op de donkere tonen. Alleen track 12 'The Faith' en 14 'Who's Drinking With The Devil Tonight' kunnen mij echt bekoren. In 'The Faith' komt dit door die lekkere Trouble achtige doomie riff, en bij 'Who's Drinking' hoor je een punk nummer dat volledig anders is dan de rest van de plaat.

<< vorige volgende >>