Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Deftones - Koi No Yokan

Deftones - Koi No Yokan

Label : Warner | Archiveer onder nu metal

Release type: Full-length CD

Richard G. : Nadat men in 1995 de scene in explodeerde met 'Adrenaline', het succes verder uitbouwde met 'Around The Fur' (1997') en commercieel en creatief piekte met 'White Pony' (2000), duurde het twee album cycli en maar liefst tien jaar voordat Deftones de klap van de roem en het succes enigszins zelf verwerkt had. 'Deftones' (2003) en 'Saturday Night Wrist' (2006) hadden zeker hun momenten, maar waren op zijn zachtst gezegd uiterst wisselvallige producten.

Het creatieve proces dat leidde tot de release van 'Diamond Eyes' in 2010 bleek een omslag voor de band. Het spelplezier werd hervonden en de frisheid straalde van de composities af. De perfecte balans werd gevonden tussen band-definiƫrende aspecten als de expressiviteit van Chino Moreno's zang, electronische geluidsexperimentatie en de heerlijke logge riffs van Stephen Carpenter. Wat nog zwaarder meetelde, was de verpakking van al dat lekkers in puntgave songs met kop en staart die slechts een enkele luisterbeurt nodig hadden om zich permanent in je gehoorgang te nestelen.

De positieve flow waar de band zich in bevindt heeft zich overduidelijk voortgezet op het nieuwe album 'Koi No Yokan', wat de Japanse term zou moeten zijn voor 'liefde op het eerste gezicht'. Deftones toont in de eerste plaats nog steeds aan voortreffelijke liedjes te kunnen schrijven. Ten op zichte van 'Diamond Eyes' is het harde, metalen aspect wat naar de achtergrond verdreven (hoewel er nog steeds regelmatig flink van leer getrokken wordt). In de plaats daarvan lijkt men zich nog meer geconcentreerd te hebben op het creƫren van een bepaalde atmosfeer. Geheel in lijn met de connotaties van de titel van de plaat spatten de romantiek, wanhoop en gevoeligheid constant van het songmateriaal af. Chino heeft zelden zo een gevarieerde zangprestatie geleverd en sinds 'White Pony' heeft een Deftones plaat niet zo coherent geklonken als 'Koi No Yokan'. Sterk album van een sterke band die definitief weer het juiste creatieve pad lijkt te hebben gevonden.

<< vorige volgende >>