Rebellion - Born A Rebel

Rebellion - Born A Rebel

Label : Abstract Sounds | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Yeah, de nieuwe Rebaelliun: let's thrash this place down! Of wacht 'es even…ik mis een 'a' in de naam. En wat krijg ik als info erbij geschreven: "featuring former Grave Digger musicians Uwe Lulis and Tomi Göttlich”. Oh, dit is dus niet de Braziliaanse blackthrashtornado, maar authentieke en oerdegelijke denim and leather uit Der Heimat. En oei-oei-oei, wat ben ik daar toch een enorme fan van…







Ja, ik houd van traditionele metal, maar Duitse traditionele metal (Grave Digger, Running Wild, Accept, oude Blind Guardian) is wel een verhaal apart. Misschien wordt ik te oud voor die ongein, maar dat stupide, macho gekrakeel over nietszeggend heroïsme (van "We were born to die”, via "We're standing proud we're standing tall” tot klinkklare onzin als "On the wings of the storm we let dragons fly”) van die immer slechte zangers komt langzaamaan behoorlijk m'n strot uit. Ronnie James Dio en Manowar hebben door jarenlang halsstarrige traditie en bovenmenselijk vocale prestaties mijn permissie, maar ik vind het tegenwoordig eerder lachwekkend en gênant dan dat het stoer overkomt om over die flauwekul te zingen. Zeker als het zo vals geschreeuwd wordt. Kom op zeg: dit deden we mid jaren 80, nu is tijd voor een andere gimmick! Jullie geloven zelf toch ook niet in dit soort escapistische retoriek, heren bandleden? Jullie zijn ook gewoon dertigers met een hypotheek en opgroeiende koters. Braaf afwassen, gras maaien en de vuilnis buitenzetten. Niks geen "Power Of Evil' of 'Meet Your Demon', of hebben jullie het dan over je echtgenote? Geloofwaardigheid is een subjectieve interpretatie van iemands integriteit en ik heb in deze dus duidelijk een negatief oordeel. Jammer voor Rebellion. Maar goed, eighties metalpuristen die elke vorm van vooruitgang verwerpen zullen zich weer heerlijk in 1986 wanen met deze CD. En nou begon ik wel een beetje negatief en minachtend, er zijn gelukkig ook een aantal positieve dingen te verhalen over deze CD. Zoals de lekker krachtige productie, de smetteloze uitvoering (hoewel we over schorre kikker Michael Seifert wel een behoorlijke punt van discussie hebben), de mooie gitaarsoli en de weliswaar voorspelbare, maar desondanks toch redelijk onderhoudende composities (zoals de metalballad 'Iron Flames'). En toen de plaat begon met 'Born A Rebel' dacht ik even het begin van Maiden's '22 Acacia Avenue' te horen. Maar verder klinkt dit als 20 jaar vertrouwde, oerdegelijke (lees: belegen) metal ten top dat ik 15 jaar geleden een stuk beter zou waarderen. Maar stilstand is achteruitgang. Het zou trouwens op het podium een mooi koppel kunnen vormen met GunBarrel.

Collega Powermetal-Ferdi was destijds behoorlijk positief over hun debuutalbum 'Shakespear's Macbeth' (zie archief), ondanks dat deze naar zijn mening werd ontsierd door een hoop gelul tussen de liedjes. Dit 2de album heeft dat geouweneel niet, dus liefhebbers van traditionele krautmetal kunnen deze plaat zo makkelijk als een six-packie naar binnen slobberen. BURP! Yeah, METAL! (Stoer hoor…)

<< vorige volgende >>