Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Nechochwen - OtO

Nechochwen - OtO

Label : Bindrune Recordings | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Begin 2010 maakte 'Azimuths To The Otherworld' van Nechochwen grote indruk op ondergetekende. Dit is het eenmansproject van Aaron Carey, een geschoold muzikant uit West Virginia met Indiaans bloed in de aderen. De muziek die hij maakt kent vele facetten, maar is erg authentiek door infiltratie van etnische invloeden. Dit gebeurt zelden bij een Amerikaan - toch op de manier zoals we hier horen - en daarom heeft de muziek iets excentrieks. Bovendien heeft de man een bijzonder fascinerende kijk op de wereld, dat kon je toen lezen in ons interview.

In de vorm van 'O+O' is er nu nieuw werk. Het wordt gepresenteerd als een LP (verschijnt dus enkel op vinyl), waarvan de ene kant de akoestische zijde van de artiest in het zonnetje zet en op de andere kant gaat het er wilder aan toe met lichte black metal invloeden. De artiest meldt dat beide segmenten van zijn persoonlijkheid niet zonder elkaar kunnen, zoals de symmetrie van een gelaat ook dikwijls misleidend is wanneer je het fijn bekijkt. Elke kant heeft zijn karakteristieke kenmerken. De centrale boodschap, ook op dit alles, is kennis overgedragen door de voorouders en eerbied voor de eigen aloude tradities.

'Azimuths To The Otherworld' was het hardste album van Nechochwen. 'O+O' grijpt eerder terug naar de aanpak van het debuut 'Algonkian Mythos', ook in de tijdsduur. Ik blijf na een half uur een beetje verweesd voor me uit kijken, want ik had graag meer gehoord. Maar de artiest - wederom geholpen door zijn maat Pohonasin - presenteert dit dan ook als een dubbele EP.

Drie vrij korte songs vormen de zachtere kant. 'Cultivation' is een instrumentaaltje op akoestische gitaren. Serene, cleane zang en etnische zang wisselen elkaar af in 'On The Wind'. Het geluid van een fikse regenbui opent en eindigt 'Our Ancestors'. Hier worden de akoestische gitaren verrijkt met beklijvend gesproken teksten. Op de achtergrond weerklinkt esoterische samenzang. Ook 'Elm Tree' doet eerder akoestisch aan, met mooie solo's en repetitieve plechtige zang. Een weids gevoel overheerst. In de twee laatste songs, die meteen ook dubbel zo lang zijn, komt de metalen kant van Nechochwen om de hoek kijken. Tijdens de heavy gitaren in 'He Ya Ho Na' blijft de zang rustig, maar dan neemt etnische zang het over. Op een bepaald moment zitten we in de rimboe, zo lijkt het. Natuurlijk leent zo'n titel tot etnisch gezang. Uiteindelijk doet ook de black metal stem zijn intrede en zo is dit nummer erg veelzijdig. Het laatste nummer - acht minuten lang en luisterend naar de onuitspreekbare titel 'Pekikalooletiiwe (Instructions; An Exhoration' - bestaat ook uit verschillende stukken: eerst een potje vinnige black metal (de productie kon beter), dan een solo en scanderende zang en ten slotte een mooi akoestisch stuk.

Ik was toch meer onder de indruk van 'Azimuths…', maar liefhebbers van de neo-folk producten van Prophecy Productions, Agalloch of Weh doen er goed aan dit eens te beluisteren. Je kan de hele lp streamen ophttp://bindrunerecordings.bandcamp.com/album/oto

<< vorige volgende >>