Secret Sphere - Scent Of Human Desire

Secret Sphere - Scent Of Human Desire

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Frank D. : De mannen van het Italiaanse Secret Sphere timmeren al een aantal jaren aan de weg. Met het in april verschenen 'Scent Of Human Desire' brengen ze alweer het derde album op de markt. De vorige albums werden nog uitgebracht door een kleiner Italiaans label, maar de Italianen zijn inmiddels neergestreken bij het gerenommeerde label Nuclear Blast. En daar kan men op de burelen van Nuclear Blast alleen maar blij mee zijn. Met dit album blijkt Itali, naast pizza, voetbal en de scheve toren van Pisa er weer een exportproduct bij te hebben; Secret Sphere.

De muziek van Ramon (zang), Aldo Lonobile (gitaar), Paolo Gianotti (gitaar), Andrea Buratto (bass), Antonio Agate (keyboard) en Luca Cartasegna (drums) kan het best worden geplaatst onder het kopje powermetal, maar dat dekt de lading van dit Italiaanse vlaggenschip niet helemaal. De 11 pakketjes in de buik van het schip zijn weliswaar voor het overgrote deel powermetal-briljantjes, maar verweven met progressieve, traditionele en moderne metal en hardrockinvloeden. Hierdoor ontstaat een verrassende muzikale mix en kan het album de volle 59 minuten blijven boeien.

Met de eerste nummers 'Rain' en 'Still Here' laat Secret Sphere horen dat het grovere beukwerk hen perfect afgaat. Met een stevig tempo, neergezet door de uitstekende ritmesectie, prima gitaarwerk, strijkers, de nodige breaks en een zanger die qua stemgeluid het midden houdt tussen Geoff Tate, Gary Cherone en Jon Bon Jovi zijn beide nummers de powermetal-opening die men zou verwachten. Het derde nummer '1000 Eyes'Show' is een stevige hardrockklassieker in wording en een van de hoogtepunten van de cd. De melodieuze zang en de gitaarsolo's passen perfect in het landschap dat wordt gecreerd door de pompende bas en drum van Buratto en Cartasegna. Met andere woorden, dit nummer kicks ass.

Na het geweld van de eerste drie nummers is het tijd voor ietwat ingetogener werk in de vorm van het mooie 'More Than Simple Emotions'. Deze track is door de pakkende compositie en het gebruik van vrouwelijke achtergrondzang erg toegankelijk. Met name het catchy refrein blijft extreem makkelijk hangen. 'More Than Simple Emotions' heeft dan ook zondermeer hitpotentieel. Het zou zelfs weleens de doorbraak naar het mainstreampubliek kunnen betekenen. Leuk detail is het accent van zanger Ramon die het woord simple steevast uitspreekt als 'siempel', maar dat doet niets af aan dit nummer. Een accent heeft trouwens nog nooit een band weerhouden om door te breken. Denk maar eens aan The Scorpions (wie ar dzie scorpions, wie konna rok joe); over accenten gesproken.

'Surrounding' blijkt een stuk harder te zijn dan 'More Than Simple Emotions', maar op de een of andere manier doet het allemaal heel vertrouwd aan. Of dit komt door het meerstemmige refreintje dat op het vorige nummer lijkt of door de Extreme- achtige funky break halverwege de track, is niet te achterhalen.

Het volgende nummer verdient een bijzondere vermelding. Zoals al gezegd, laat het stemgeluid van Ramon soms denken aan Geoff Tate. Bij dit nummer is dat helemaal het geval. 'Desire' is opgetrokken uit sfeervolle en krachtige gitaarpartijen, keyboards en een zanglijn waarbij het gehele bereik van Ramon wordt aangesproken. Als dit ook nog eens wordt gekoppeld aan een vrouwelijke achtergrondzang wordt de herinnering aan een nummer als 'Suite Sister Mary' van Queensrche opgeroepen. 'Desire' is een ijzersterk nummer en absoluut een van de hoogtepunten van deze cd. Kippenvel.

Na het grove 'Virgin Street 69' met een 'Meatloaf Paradise by the dashboard'- achtige break met gekreun, dient 'Runaway Train' zich aan. Met het intro van knallende drumroffels is dit nummer wellicht het beste voorbeeld van de mix van stijlen die samen het geluid van Secret Sphere bepalen. De bassloopjes laten de luisteraar in de waan te maken te hebben met moderne metal, maar de melodieuze keyboardpartijen en het refrein maken duidelijk dat het echt gaat om een powermetaltrack. Dat Secret Sphere niet is vergeten waar zijn muzikale roots liggen duidelijk als halverwege het nummer met een Deep Purple rifje van het keyboard en een werkelijk schitterende 70's gitaarsolo de puntjes op de i worden gezet.

Om de luisteraar bij te laten komen van de inspanningen van 'Runaway Train' volgt een ballad van het zuiverste water 'Scent Of A Woman'. Het nummer kenmerkt zich door een sfeervol begin en een langzaam opbouw naar de apotheose aan het eind. Zoals reeds gezegd, een ballad van het zuiverste water. Na de laatste nummers 'Life Part 1' en 'Life Part 2' laat Secret Sphere ook nog even zien te beschikken over humor. Na een stilte zet een gortdroog keyboardloopje en een kampvuurachtige gitaarbegeleiding in. Tegen deze achtergrond begint iemand onbedaarlijk, bijna gekmakend, te lachen.

Samenvattend brengt Secret Sphere met 'Scent Of Human Desire' een degelijk album op de markt, waar de band zich geenszins voor hoeft te schamen. Het album is niet grensverleggend, maar door de makkelijk in het gehoorliggende, toegankelijke composities zeker een aanrader voor liefhebbers van mainstream metal/ hardrock en powermetal.

<< vorige volgende >>