Cradle Of Filth - Damnation And A Day

Cradle Of Filth - Damnation And A Day

Label : Sony Music Entertainment | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Horst : "Cradle is as Cradle does”…beter valt de nieuwe plaat van onze Britse vrienden eigenlijk niet te omschrijven. Na de overstap van de Music For Nations naar de major Sony waren de speculaties niet van de lucht over in hoeverre Cradle Of Filth zijn specifieke geluid aan zou (moeten) passen. Waren deze speculaties eigenlijk wel terecht? Aan de ene kant wel, want hoe vaak hebben we in het verleden wel niet gezien hoe bands na de overstap van 'independent' naar 'major' ineens met slappe troep op de proppen kwamen? Aan de andere kant, Cradle Of Filth is altijd een extreme band geweest, zowel qua muziek als qua image, dus bij Sony wist men heel goed waar men aan begon toen ze de band tekenden. En het resultaat? Welnu, zowel band als label zijn niet in de oude valkuil gestapt.

Valkuil? Jawel dames en heren, het is een oud, maar triest verhaal, wat in het kort hier op neer komt: band maakt een paar geweldige platen op een underground label die nog eens leuk verkopen - band wordt wegens dit succes opgepikt door een major - vervolgens moet het geluid toch maar iets toegankelijker, dan komen er vast wel nieuwe fans bij - band laat zich dit aanlullen en verblind door fictieve dollartekens schrijft men een commercieel plaatje bij elkaar - plaatje wordt uitgebracht - oude fans keren de band massaal de rug toe want op slappe hap zitten ze niet te wachten - nieuwe fans komen er niet bij - plaatje voldoet niet aan de verwachtingen van de label directie - bandje wordt gedropt en mag weer overnieuw beginnen, gestript van alle krediet en waardigheid die ze ooit hadden.

Neen, voor zover ik kan overzien heeft Cradle Of Filth goed opgelet en hebben ze gewoon gedaan wat ze wilden, hetgeen neerkomt op het feit dat 'Damnation And A Day' gewoon het logisch vervolg is op 'Midian'. Goed in elkaar zittende (black) Metal nummers, hier en daar een klassiek partituurtje, tante Jezebel die weer eens op de thee komt, veel snelheid en breaks, en een Dani die nog steeds gilt, gromt en grunt als een varken voor, tijdens en na de slacht. Wel klinkt de plaat als geheel ietwat gepolijster, en is ook het artwork voor Cradle begrippen bijzonder braaf. Toch een voetval voor het label? Mwah, ik waag het te betwijfelen. De dagen van 'Vempire' en 'Principle Of Evil Made Flesh' liggen lang achter ons, en het lijkt me sterk dat ze ooit nog zulke platen zullen gaan maken. En waarom zouden ze eigenlijk? Zoveel verschil zit er nou ook weer niet in, alleen klinkt het tegenwoordig geluidstechnisch gewoon beter.

Nou zijn er mensen die zoiets wel degelijk afdoen als een commerciële zet, volgens de traditionele redenatie: 'beter geluid = toegankelijker = betere verkoopcijfers = commercieel'. Daar zit best wel wat in hoor, en ik ken mensen die 'Midian' wel in de kast hebben staan, maar een plaat als 'Vempire' dan weer niet, zuiver op basis van het geluid. Maar als je nu werkelijk denkt dat Cradle Of Filth met 'Damnation And A Day' zal doorbreken bij de - door grove bagger als 'Idols' en 'K-Otic' geïnfecteerde - tienermassa's, dé doelgroep van major platenmaatschappijen, dan heb je toch meer dan één steekje los zitten. Daar is de muziek nog lichtjaren te extreem voor. Nee hoor, de nieuwe plaat is er één die de fans weer eens doof kunnen aanschaffen en die voor de Metalfans gezegend met een kamerbrede smaak ook prima te pruimen is. Vind jij Cradle echter al jarenlang oorverdovende bagger dan is 'Damnation And A Day' niet aan jou besteed. Net zo min als aan bakvisjes die het al heel stoer vinden om met het naveltje bloot samen met vriendinnetjes weg te zwijmelen bij de gedachte aan die stoere rocker Dinand van Kane…

<< vorige volgende >>