Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Diablo Swing Orchestra - Pandora’s Pinata

Diablo Swing Orchestra - Pandora’s Pinata

Label : Candlelight | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Richard G. : Wat moet het voor een rasmuzikant toch ongelofelijk heerlijk zijn om actief te zijn in een band als Diablo Swing Orchestra. Al op de twee voorgaande albums (in 2007 en 2009) werd het duidelijk dat de Zweedse groep het zich binnen haar combinatie van swing en metal permitteert om met iedere andere mogelijke muziekstijl op deze wereld te flirten. Het resultaat is voor de band zelf praktisch grenzeloze muzikale vrijheid en voor ons als publiek iedere keer weer een fris geluid met nieuwe experimenten. De inspiratie bron (namelijk: alle mogelijke muziek op aarde) is onuitputtelijk.

Op 'Pandora's Pinata', het derde en nieuwe album van de band doet DSO veel dingen hetzelfde als voorheen, een aantal dingen anders, doch alles klinkt weer even fris, energiek en vreugdevol als voorheen. Uiteraard is de swing gebleven, evenals veelvuldig ingezet koperblaaswerk met Mexicaanse inborst en de straffe sopraanstem van Annlouice. Nieuw is het geflirt met oosterse invloeden in 'How To Organize A Lynch Mob', dat moeiteloos overgaat in het schijnbaar met een Japans krols kattenkoor opgeleukte 'Black Box Messiah'. Deze keer worden we ook getrakteerd op pure opera met een cinematografische ondertoon in 'Aurora'. De sterkste composities staan wat mij betreft aan het einde van de plaat. Zelden was de stijlvermenging zo naadloos in 'Of Kali Ma Calibre', dat ook nog de zwaarste metal riffs bevat, wederom een sterke klassieke tint en een geniaal marsintermezzo. De acht minuten durende afsluiter 'Justice For Saint Mary' wordt tenslotte voornamelijk gedragen door de enigszins geknepen doch gevoelige zangstem van gitarist Daniel Hakansson, de eerste zes minuten wordt hij telkens ondersteund door verschillende orkestelementen alvorens er naar een raar breakbeat meets metal en industrial einde wordt opgebouwd.

Hoewel je DSO ervan zou kunnen betichten binnen een bepaalde formule te werken, kun je na drie albums niet anders concluderen dan dat de formule werkt en bovendien nog lang niet uitgeput is. Op naar de volgende plaat!

<< vorige volgende >>