Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Gorefest - False / Erase

Gorefest - False / Erase

Label : Metal Mind Productions | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Re-release

Ramon : Kijk eens aan, dat werd hoog tijd: een re-issue van zowel 'False' als 'Erase'! Daar hoef je niet over na te denken, dit moet je gewoon kopen als je beide albums nog niet in huis hebt. Voor de generatie waar ik deel van uit maak is de impact van Gorefest vrij behoorlijk te noemen. Met het verschijnen van het album 'False' (zie verderop) werden alle conventies gebroken, terwijl het formeel Goesse gezelschap een 100% metal identiteit vast wist te houden. Goes was de plaats waar de band bekend van was vandaan te komen, maar op dat moment was dat voor drie van de vier leden al niet het geval. Het daarop volgende album 'Erase' liet een nog veel progressiever Gorefest horen, waarmee artistiek, maar ook commercieel death metal naar ondenkbaar geachte hoogte werd gebracht. Zelfs acteur Cas Jansen was in die tijd fan, zo mainstream waren ze geworden. Ook waren ze één van de eerste extreme bands die volledig braken met traditionele onderwerpen als satanisme en bloedvergieten, waar ze weloverwogen, maatschappij kritische teksten tegenover zetten. En volgens mij waren ze zelfs de eerste met een serieus liefdeslied in grunt.

Het is overigens wel grappig om de commentaren op Last FM er bij te houden, waar ze zomaar "old school” genoemd worden, terwijl ze in de betreffende periode verre van traditioneel waren, maar juist de weg vrij hebben gemaakt voor tal van andere bands om vrij te breken van het death metal harnas, dat veel bands zichzelf hebben aangetrokken. Maar hoezeer Gorefest ook bleef proberen, gevoelsmatig bleef de speelruimte voor hun eigen gevoel toch nog te beperkt. Ik baal er nog stevig van dat ik ze bij de Marlboro (hé, geld voor sluikreclame graag) Classics heb gemist, waarbij ze rock klassiekers speelden. Ik meen nu ik er over nadenk alleen nummers van Deep Purple. Wel ging ik ooit op een normale schooldag een uur met de trein om ze in Tivoli te zien spelen, om de volgende dag weer min of meer fris en fruitig de lessen bij te wonen. Dus als je nog op school zit, neem het ervan, je kan altijd nog als rockjournalist eindigen.

'False'

Na het redelijke succes van het toch wat eenvoudigere, maar daarom niet minder geile (in die tijd noemde muzikanten "lekkere” muziek nog steevast "geil”) 'Mindloss', gebeurde er het één en ander met de band. Gitarist Alex van Schaik was al vervangen door Boudewijn Bonebakker en vlak voor de eerste opnames van dit 'False' werd Elegy drummer Ed Warby uit Schiedam ingelijfd. Een behoorlijke overgang qua snelheid voor hem, maar gelukkig hielp de plaatselijke Panoramix Ed een handje, wat hem in één klap tot één van de grootste death metal drummers van ons land ooit maakte. In deze line-up zou Gorefest zijn verdere carrière bekend blijven. Boudewijn dacht nog dat het Ed was die de boel niet bij kon houden, later besefte hij zich dat Ed de enige was die strak speelde, waar de rest nog aan moest wennen.

Het album telt vrijwel alleen maar klassiekers. Het later verschenen live album 'The Eindhoven Insanity' (opgenomen op Dynamo) was net zo'n must-have als Slayer's 'Decade Of Aggression'. Let wel, we hebben het over een tijd dat mensen nog kochten en niet liedjes (gratis) downloaden. Waar de meeste death metal bands overwegend bezig waren zo gevaarlijk mogelijk over te komen, was de heldere stijl en de vriendelijke uitstalling van Boudewijn die de band een totaal andere air meegaf. Ze zeggen wel eens dat originaliteit onontdekt plagiaat is, maar afgezien van de samples die veel weg hadden van wat Carcass deed op 'Necroticism', was dit album tot op dat moment een feest van originaliteit zonder precedent. Gorefest kon zich meten met de allergrootste death metal bands in de wereld. Het ene hoogtepunt was nog groter dan het andere.'The Glorious Death', met dat glijdende riffje onder het refrein bekritiseert het blind nalopen voor god en voor vaderland, zonder zelf na te denken, wat uiteindelijk betekent dat je kop er af gaat in de strijd. 'State Of Mind' is één van de spannendste death metal nummers ooit, waarin de langzame stukken de snelle stukken meer energie geven. Ik wil die power-chord solo nog een keer kunnen. Boudewijn, mail even tav mij naar de hoofdredactie. En dan staat er ook nog eens het nummr 'Get-A-Life' op, wat dacht je me daar van? En zo gaat de hele schijf maar door met hoogtepunt na hoogtepunt.

'Erase'

Tegen 'Erase' kun je op twee manieren aankijken en ik weet zeker dat Gorefest dat zelf ook doet, als ze er nu aan terugdenken. Aan de ene kant staan hier fantastische, vernieuwende songs op, maar het mist de power die ze eerder wel hadden. In zijn geheel klinkt het alsof ze er een paar takes teveel over hebben gedaan om hem op te nemen, waarmee alle spontaniteit plaats heeft gemaakt voor perfectie. Perfectie die bij vlagen wel daadwerkelijk bereikt werd. En met het album werd ook gelijk de superstatus van de band bereikt, maar nog steeds met een stijl die ze niet helemaal lekker leek te liggen. Dat gezegd hebbende, ik heb ze tijdens de promotie van dit album een keer of vijftien live gezien, daar was nooit een show bij waar ze er niet voor de volle honderd procent tegenaan gingen. Wat was dat live goed, ofschoon de laatste keren dat ik ze zag steevast op festivals was, waar ze bij toeval ook stonden en ik ze dan toch meekreeg. Maar ik kon alles meezingen en deed dat dan ook van harte.

De verandering van de stijl werd ook visueel belichaamd. De band droeg alleen nog maar goed verzorgde, zwarte kleding en het logo is veranderd in een wat minder death metal georiënteerd GF. Voor veel fans was het toen al duidelijk dat de wens om terug te gaan naar hoe het vroeger was een ijdele was. Nog weer later werd Gorefest een meer rock georiënteerde band en raakte de death metal roots verder en verder naar de achtergrond. Tot ze bij de reünie weer keihard toesloegen. Maar één ding is niet te weerleggen: Gorefest heeft bijzonder diepe sporen achtergelaten op het hele genre death metal. Een band waar we als Nederland met trots op terug mogen kijken.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>