Deicide - Insineratehymn

Deicide - Insineratehymn

Label : Roadrunner Records | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : De duivel's favoriete schoonzoon is terug! Glenn "The Sword of Lucifer" Benton braakt en boert zijn blasfemische bruutheid na 3 jaar rust en vrede weer over ons uit. Al sinds 1987 is dit gebrandmerkte heerschap onvermoeibaar bezig geweest om ons duidelijk te maken dat God en Co. onze "Worst Enemy" is en dat hij de religie van de gemiddelde "Bible Basher" het liefst in hun poepgaatje propt. Toch zit het met de kwantiteit niet zo mee, want dit 5e album (de Live-CD en de Amon demo-cd niet meegerekend) heeft na 3 jaar rijpen slechts een half uurtje nodig om Onze (Schijn)Heilige Vader verbaal de grond in te boren (zo diep tot bij/in Zijne vuurroodgekleurde tegenhanger?).

Ook muzikaal gezien is Deicide allang al niet meer zo bijzonder (extreem) of shockerend als ten tijde van hun debuut (Alhoewel? Toen viel het eigenlijk ook al wel mee…) en zijn ze door de jaren heen flink voorbijgestreefd door hopen andere, extremere (en betere!) Death Metal bands. En eerlijk gezegd ben ik nog nooit erg onder de indruk geweest van hun sound, en met deze CD is dat niet anders. De productie vind ik persoonlijk stukken beter dan hun voorganger, maar nog steeds klinkt het spel vrij rommelig en weinig inventief. Wel heeft de Benton Family door de jaren heen een heel eigen sound opgebouwd en klinkt erg herkenbaar, wat zeker lovenswaardig is. Maar ja, daarvoor zou ik geen CD kopen…

"Skiptrack" : Openingstrack Bible Basher, vanwege het tè simpele, amateuristisch klinkende "refrein". "Metal-D.J. tip": Alle andere tracks, daar ze eigenlijk weinig voor elkaar onderdoen, c.q. weinig van elkaar verschillen. Pfff, mijn allereerste recensie voor The Lords of Metal (eh… allereerste uberhaupt) en gezien het simpele, maar effectieve cover-artwork (van Glenn Orenstein) en de kwaliteit van deze Deicide kan ik natuurlijk moeilijk anders eindigen dan het favoriete gelukscijfer van alle Satanheads onder ons: iets meer dan een 6,5 en iets minder dan een 7- (2 decimalen graag!) En de "die hard" Deicide fans kunnen dit cijfer net als hun kruisjes natuurlijk ook gewoon omdraaien!

<< vorige volgende >>