Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Immortal Souls - IV: The Requiem For The Art Of Death

Immortal Souls - IV: The Requiem For The Art Of Death

Label : Dark Balance | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Patrick : Immortal Souls is een Finse viermansformatie, die hun muziek typeert als 'Talvi metal'. Ja, ik weet het… de schrijvers van biografieën doen soms echt hun uiterste best om je als schrijver met een kluitje in het riet te sturen. Want ook met de kreet 'winter metal' zullen de meeste lezers niet uit de voeten kunnen. Daarom hoop ik dat de band het niet erg vindt dat ik het houd op een benaming die gebruikelijker is: Immortal Souls speelt Scandinavische melodieuze death metal.

De band staat bekend om het feit dat ze typische melodische death spelen waaraan ze, in tegenstelling tot de meeste van hun landgenoten als Amorphis, Insomnium en Omnium Gatherum, niet dat specifieke, sfeerrijke Finse vleugje toevoegen aan hun muziek. Jammer, want meer lagen in de muziek en een portie melancholie zou hun muziek veel kunnen verrijken. De band houdt vast aan melodieuze death en precies daar ligt zowel een sterkte en zwakte tegelijk. Op hun vorige albums, als bijvoorbeeld 'Wintereich' (2007) en 'Ice Upon The Night' (2003) wist de band weliswaar met leuke tracks tevoorschijn te komen maar nooit de volledige lengte te boeien. De band heeft op het nieuwe album, 'IV: The Requiem voor de Art of Death', gezocht naar meer variatie. Zo maakt semi-ballad 'One Last Withering Rose' gebruik van (overigens uitstekende) zuivere vocalen, maar ze zijn nogal uit toon met de rest van het album. Het gevoel dat we ook van andere albums van Immortal Souls kennen blijft overheersen: slechts op een paar momenten zijn de composities bijzonder (intro van 'Hypnotic Atrocity'), maar over het algemeen zijn ze het meest van de tijd te eenvoudig en te rechtlijnig ('I Wept', 'Absolution'). Wanneer het tempo en de agressie omhoog gaan, is Immortal Souls op zijn sterkst ('Thoughts Of Desolation', 'Nuclear Winter', 'Evil Believer'). Maar op momenten dat het tempo daalt ('Last Day On Earth', 'Art of Death Act III: The Requiem Of The Funeral Eve') wordt het een stuk moeilijker om gefocust te blijven: de nummers verschillen simpelweg niet genoeg en zitten vast in dezelfde sfeer.

Sneeuw en winter zijn belangrijke zaken voor Immortal Souls ... om het maar in het winter thema te houden voor de Finnen: 'IV: The Requiem For The Art Of Death' is geen slecht album maar toch overheerst het gevoel dat het te magertjes is en daardoor zal ondersneeuwen in de vergelijking met andere melodische death metal acts, die komen met een gevarieerder en aantrekkelijker album.

<< vorige volgende >>