Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Nightwish - Imaginaerum

Nightwish - Imaginaerum

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Melanie : Na jaren, maanden, dagen en uren afgeteld te hebben kwam hij eindelijk uit. Wat heb ik lang op deze plaat gewacht, en het is zo fijn als je na een lange periode van wachten niet teleurgesteld wordt. Ik ben, in tegenstelling tot veel van de doorgewinterde fans, een groot liefhebber van Anette, dus ik keek erg uit naar dit werk. Ook vond ik het idee van een film die samengaat met deze muziek zeer intrigerend, Nightwish vond ik altijd al iets weg hebben van een soundtrack. Dit keer zou Tuomas niet zelf in de film spelen (Jack Sparrow, snap je hem? Ha.. ha..) maar zou hij de muziek als een soundtrack laten fungeren.

Ondanks ik al Nightwish al jaren volg, probeerde ik met een open mind deze plaat te luisteren. Midden oktober ben ik al een keer lekker gemaakt, tijdens de persconferentie die de band gaf in Amsterdam, die eerste keer was overweldigend mooi. De plaat had desondanks meerdere draaibeurten nodig om volledig bij me aan te komen, het is geen simpel en snel album. We maken in deze rit kennis met veel vernieuwde kanten van Nightwish. Er zit verschrikkelijk veel afwisseling tussen de nummers, mede doordat er een rode lijn door de muziek heengaat. Tuomas heeft deze muziek geschreven op kleine verhaaltjes, en ieder nummer is een verhaal op zich. We horen het verhaal van een horrorcircus, van een jazzclub, van een achtbaan, van een afscheid, de Arabische dans van de dood… We maken kennis met personages zoals Sneeuwwitje uit de hel en een demonische circusdirecteur… We horen een ode aan Walt Whitman door middel van het beeldschone 'Song Of Myself', we horen heerlijke Arabische invloeden in het prachtige 'Scaretale' en het instrumentale 'Arabesque'. Het prachtige album wordt afgesloten door een medley van de nummers. Ik weet niet precies waarom, maar Imaginaerum klinkt heel volwassen. De teksten zijn diep en betekenen veel, ontroeren en bewegen, als je maar goed luistert.

We zijn de oude Nightwish nog steeds niet kwijt als je het mij vraagt. In elk liedje weerklinkt een stukje van Tuomas' ziel, en daar kan geen vocalist iets aan veranderen. Een band is meer dan een berg muziek en een stem, wanneer mensen dat gaan begrijpen is de eeuwige strijd misschien afgelopen. Wel is het duidelijk dat Anette haar plekje binnen de band gevonden heeft, en ze is zo verschrikkelijk vooruit gegaan. Haar bereik is veel breder maar ook diverser, we horen haar zoals we gewend zijn maar ook maken we kennis met de rauwe kant van haar stem. De nummers op 'Imaginaerum' zijn beter op haar bereik afgestemd, en persoonlijk vind ik dat ze vele malen beter tot haar recht komt. Ook Marco draagt dit album z'n stemmige steentje bij, maar wat eruit steekt voor mij is 'Taikatalvi'. De magische intro van dit album, vertaald naar 'wintermagie', je kan de sneeuwvlokjes haast voelen, zo echt.

'Imaginaerum' klinkt voor mij als alles wat ze hiervoor hebben gedaan, maar dan volwassener en net een stukje beter, ontwikkelder. Ze zijn hun gothic veertjes misschien wel een beetje verloren, maar er zit nog steeds een verschrikkelijk mooi koor in, en ook het kinderkoor doet het geweldig. De Arabische invloeden zijn prachtig, evenals de verhaallijnen tussendoor. Dit is al met al een heftige achtbaan vol emoties en bombast, geen moment rust en 't laat je op het puntje van je stoel zitten. Ik denk niet dat 'Dark Passion Play' het begin van een nieuw tijdperk was. Dat is namelijk zojuist begonnen.

<< vorige volgende >>