Thanatos - Angelic Encounters

Thanatos - Angelic Encounters

Label : Karmageddon Media | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Horst : En het grote renie virus sluipt doodleuk voort en houdt nu ook Nederland in een ijzeren greep. Een aantal bands uit het bijzonder grijze Heavy Metal verleden is reeds opgestaan (danwel opgewarmt, denk aan Vortex, Sad Iron of Vandale) en ondertussen is ook n van Sneerlands eerste Death Metal bands weer nieuw leven in geblazen, Thanatos, het kind van zanger/gitarist Stephan Gebdi. Thanatos werd reeds opgericht in 1984, maakte in de loop der tijd twee uitstekende platen ('Emerging From The Netherworlds' en 'Realm Of Ecstacy') maar gooide er in 1993 het bijltje erbij neer, vanwege de beroemde 'interne meningsverschillen' en een platenlabel dat niet bijster genteresseerd meer was.

Exit Thanatos denk je dan, maar het bloed kruipt uiteidelijk dan toch waar het niet gaan kan, en ineens verschenen een tijdje geleden de opgepoetste en van bonustracks voorziene oude platen weer eens opnieuw. Met succes schijnbaar want hier is dan de nieuwe schijf: 'Angelic Encounters'. Stephan is de enige nog origineel overgebleven ouwe rot, maar hij heeft zeer professionele hulp gehad bij het inspelen van deze plaat. De huidige line-up bestaat namelijk uit Aad Kloosterwaard op drums en Theo Van Eekelen op bas (beiden natuurlijk zeer bekend van Houwitser/Sinister) met daarnaast Paul Baayens (Cremation) op gitaar. Zonder meer een indrukwekkend pakket bij elkaar, maar hoe is het resultaat? Prima dus. Ter vergelijking ook maar eens 'Realm Of Ecstacy' uit de kast gehaald, en het sluit behoorlijk goed bij elkaar aan. Technisch goed in elkaar zittende Death Metal, met een grunt die nauwelijks door de tijd is aangetast, maar in vergelijking met het oude werk is de boel wel even wat strakker ingespeelt en is het qua productie natuurlijk allemaal een stuk beter. Zoals te verwachten uitstekend drum en bas geweld en de gitaarpartijen die het geheel op fraaie wijze afmaken.

Naast negen tracks van eigen hand wordt je op de de Digipack en LP versie ook nog eens blijgemaakt met de cover 'Corpse Grinder' (Massacre), waarin ook nog eens Joe Lewis van Vital Remains een potje meebrult. Een prima plaat voor de Death Metal liefhebber die niet zit te wachten op een pot zinloze herrie. Slechts 1 opmerking wil ik nog even kwijt : of het ligt aan mijn oren, of die openingsriff van 'The Howling' lijkt verdacht veel op de openingsriff van Rush' 'Bastille Day'...

<< vorige volgende >>